Po ostatnim nagraniu LIVE na instastories i publikacji ostatniego posta z malowanym kalendarzem zasypaliście mnie wiadomościami, w których najczęściej przewijało się pytanie:
- "Skąd w Tobie tyle talentów? Jesteś taka kreatywna"
A ja mogłabym odpowiedzieć:
- "A skąd myśl, że w Tobie ich nie ma?"
Ja swoich cały czas szukam. Mam tak ogromny apetyt na więcej, na coraz to nowe doświadczenia. Kiedy pomyślę o mojej długiej liście rzeczy, których jeszcze chcę spróbować, nauczyć się lub choć przez chwilę doświadczyć, to powinnam żyć jeszcze długie dziesiątki lat. Nie chcę być najlepszą malarką, joginką, gitarzystką, kaligrafem. Ale chcę malować, ćwiczyć jogę, grać na gitarze i pięknie pisać. I zmierzyć się z kolejnymi wyzwaniami - przecież jeszcze nigdy nie wyplatałam makramy, nie malowałam na płótnie, nie.... mogłabym tak wymieniać bez końca. I mam zamiar skreślać z mojej listy "do poznania" kolejne i kolejne pozycje. Bo kreatywne spędzanie czasu niesamowicie napędza mnie do działania!
Kreatywność to bardzo modne ostatnio słowo.
Warto wpisać je swoim CV w rubryce "cechy charakteru" czy też "zalety".
Trzeba kreatywnie podchodzić do gotowania, kreatywnie składać prześcieradła, kreatywnie spędzać czas, czy swój czy z dzieckiem.
Dziś kreatywnym po prostu trzeba BYĆ i koniec.
W czystej teorii, cytując hasło z Wikipedii
KREATYWNOŚĆ to postawa twórcza
proces umysłowy pociągający za sobą powstawanie nowych idei, koncepcji, lub nowych skojarzeń, powiązań z istniejącymi już ideami i koncepcjami. Myślenie kreatywne, to myślenie prowadzące do uzyskania oryginalnych i stosownych rozwiązań.
Nowe idee, oryginalne rozwiązania. Patrząc na tę formułkę trudno jest nam pomyśleć, że i my możemy być kreatywni. Nie wymyśliliśmy teorii względności, nie namalowaliśmy historycznego dzieła, nie zrewolucjonizowaliśmy rynku technologii. Daleko nam do Einsteina, Steve'a Jobs'a czy Picasso. Nie mamy nic wspólnego z nauką czy sztuką, z którymi najczęściej kojarzymy ludzi kreatywnych.
Machamy ręką i mówimy:
"To nie dla mnie, nie mam na to czasu, to jakieś fanaberie, nie mam talentu do....".
Bzdura.
Wszyscy byliśmy kiedyś dziećmi.
Pamiętacie, kiedy ze stołu, krzeseł, dwóch kocy i płaszcza dziadka powstawały najlepsze twierdze?
A może pamiętacie misterne kwiatowe kompozycje układane w dołku z piasku, przykrywane kawałkiem zbitej szyby lub butelki i zasypywane piaskiem?
Lubiliście lepić z plasteliny, robić układankę z pociętej pocztówki albo malować farbami?
I czy niebo na Waszych obrazkach zawsze było niebieskie, a trawa zielona?
Każde dziecko jest artystą. Problemem jest pozostać artystą w miarę jak dorastasz.
-Pablo Picasso-
No właśnie!
Każdy z nas urodził się kreatywny, bo kreatywność to ciekawość świata, odwaga do pójścia pod prąd, do próbowania nowych rzeczy. Jako małe dzieci mieliśmy wszystkie te cechy, byliśmy dociekliwi, pewni siebie, zaangażowani we wszystko co robiliśmy. Byliśmy z natury spontaniczni, skupieni na sobie i swoich potrzebach, lubiliśmy fantazjować i wymyślać niestworzone historie.
Później stopniowo wtłaczano nas w pewne sztywne ramy, pokazywano zawsze jedno, jedyne słuszne rozwiązanie, wymagano nauki "na pamięć". Na pytanie "co autor miał na myśli" zawsze była jedna tylko słuszna odpowiedź zapisana w podręczniku i nie było tam miejsca na twórcze podejście do tematu. Musieliśmy się trzymać z góry przyjętych norm i zasad - niebo jest niebieskie, słonce żółte, trawa zielona. Sami bojkotowaliśmy nasze ciekawe pomysły wiedząc, że nie znajdą poparcia wśród nauczycieli, potem szefów, przełożonych.
Nie malowaliśmy, bo przecież żaden z nas Rembrandt. Nie śpiewaliśmy, bo do Adele nam daleko. Nie graliśmy na gitarze, bo Santany to z nas nie będzie.
Dlaczego o tym piszę? Co chcę Wam pokazać?
Umysł jest jak spadochron. Nie działa, jeśli nie jest otwarty"
-Frank Zappa-
Szykując dla Was ten post przeczytałam wiele definicji kreatywności i jedna z nich spodobała mi się szczególnie.
Na pewno słyszeliście choć raz o piramidzie potrzeb Maslowa, zgodnie z którą zaspokajamy swoje potrzeby według pewnej hierarchii. Najpierw zajmujemy się tymi podstawowymi, fizjologicznymi, jak potrzeba snu, dachu nad głową, jedzenia czy bezpieczeństwa. Później dbamy o relacje międzyludzkie i o to jak jesteśmy postrzegani przez innych. Na samym końcu zajmujemy się samorealizacją, czyli własnym rozwojem.
I właśnie Abraham Maslow umieścił rozwój kreatywności na najwyższym poziomie potrzeb, które powinniśmy zaspokajać i założył, że kreatywność nie jest procesem, w wyniku którego powstaje coś nowego i użytecznego.
Kreatywność jest to radość i otwarcie się na doświadczanie
-Abraham Maslow-
RADOŚĆ. Radość, jaką niesie za sobą bycie otwartym na nowe. Szukanie nowych możliwości sprawdzenia samego siebie i czerpanie z tego satysfakcji.
Nie musicie być drugim Rembrandtem, Adele czy Santaną. Ale stawiając sobie sami ograniczenia zabieracie sobie też możliwości na doświadczanie tej czystej radości. Pobudzanie kreatywności to nic innego jak praca nad samooceną i wiarą w siebie. Zamiast płacić za kolejną godzinę na kozetce u psychologa weźcie do ręki kartkę papieru i mazak, chwyćcie za szydełko lub książkę do hiszpańskiego. I próbując wszystkiego, co tylko przyjdzie wam do głowy, znajdźcie to co lubicie robić najbardziej.
Dlaczego? Bo warto!
Zebrałam z kilku opracowań (autorzy to Andrzej Strzałecki, Abraham Maslow, Edward Nęcka i Erich Fromm) wszystkie cechy, jakie przypisuje się ludziom kreatywnym. Zobaczcie sami, że praca nad sobą i swoją kreatywnością procentuje!
10 CECH LUDZI KREATYWNYCH:
- Są pełni zdolności twórczych, które cały czas poszerzają.
- Potrafią myśleć nieszablonowo, spojrzeń na problem z innej perspektywy, nie poddają się natrafiając na przeszkody.
- Są optymistycznie nastawieni do życia, potrafią pozytywnie wartościować doświadczenia życiowe, uczą się na błędach.
- Są otwarci, akceptują zmiany i nowe sytuacje i potrafią się do nich zaadaptować, podejmują ryzyko.
- Są niezależni, autonomiczni i nie lubią ograniczeń, ale jednocześnie szanują niezależność innych ludzi, bywają introwertyczni.
- Są wrażliwi, tworzą głębokie związki z innymi ludźmi, kierują się intuicją, są odpowiedzialni i dojrzali emocjonalnie.
- Akceptują siebie, znają własne zalety i słabości.
- Są odważni, nie boją się także przyznawać do błędów i okazywać swojej niewiedzy.
- Mają poczucie humoru.
- Są wytrwali, cierpliwi, dostrzegają głęboki sens i wartość tego co robią.
Nieco luźniejsze, a nawet trochę humorystyczne posumowanie kreatywnych ludzi znalazłam w wersji anglojęzycznej w sieci i ogromnie mi się spodobało za prostotę przekazu i za to, że praktycznie UTOŻSAMIAM SIĘ Z KAŻDYM PUNKTEM!
A Wy? Ćwiczycie swoją kreatywność na co dzień? Czego chcecie spróbować? Co Was ogranicza? I dlaczego to Was ogranicza?
Podzielcie się ze mną proszę swoim zdaniem na ten temat - ogromnie interesuje mnie co Wy sadzicie o kreatywności w codziennym życiu.
