Wymarzony Dom Ani

Wszystko i nic

2012-03-05T04:39:00.001-08:00

Tyle właśnie robię. Sporo projektów rozgrzebanych w całym domu, kończę je powoli, a już milion innych czeka na realizację. Ale to takie małe rzeczy, które dopiero za tygodni parę stworza całość - powstaje nasz "pokój zabaw" czyli biuro moje i M - dla każdego coś miłego:) Pokój Matyldy nadal czeka na wielki finał, a tu już sezon ogrodowy czas zacząć!!!

I wiecie co?
Drażni mnie to, że na wszystko brakuje mi czasu, zwłaszcza, że znów jestem uziemiona w domu z dwójką maluchów z gilami do pasa (przedwiośnie!) i na antybiotyku.

Czy tylko ja jestem taka niezorganizowana?

Coś tam szyję, coś maluję, coś dłubię, poprawiam, lakieruję...

Dziś pokażę kosz na bieliznę do mojej "pralni", która wymaga sporych zmian...no ale od czegoś trzeba zacząć.
Na wielkie wiklinowe kosze miałam ochotę od dawna, choć cena takowych w sklepach troszkę odstraszała. Dotychczasowe ikeowe składaki raczej straszyły...
I nadszedł ten dzień, kiedy w nowo odkrytym mini-szpermarkecie znalazłam JEGO:)

Po malowaniu i uszyciu wkładu prezentuje się tak:

Chyba jedna z niewielu moich prac, która skończyła się dość szybko:)
Wystarczyło trochę białej farby, bawełna z Ikei, niebieska poszewka na poduszkę i ozdobny chwost od zasłon w roli sznura.

Tak prezentuje się kosz na właściwym miejscu. Dokupiłam niebieskie koszyki na klamerki, orzechy do prania i inne drobiazgi. reszta pralnio-kotłowni nadal czeka na spory lifting.

Z rozpędu uszyłam jeszcze dwie ściereczki do naczyń do mojej wiosennej odsłony kuchni - z mojego ulubionego materiału w szaro-różowy kwiatowy motyw i odrobiny białej koronki. Bazą były najzwyklejsze bawełniane ściereczki jakich wiele.

Wracam do moich obowiązków i rozbrykanych dzieci (Boże, daj mi więcej cierpliwości). Moje kochane maluchy przebywając razem 24 godziny na dobę potrafią na prawdę dać w kość. Więc trzymajcie za mnie kciuki baaardzo mocno!:)

Miłego tygodnia!

Rybkę poproszę!

2012-02-29T08:43:00.000-08:00

Lubicie ryby? Jadacie?
Czy tylko raz do roku w smażalni nad morzem?

Ja bardzo ubolewam, że moja połówka za rybami nie przepada, zwłaszcza tymi, którym trzeba i należy poświęcić troszkę czasu i uwagi - czytaj: ościstymi:)

Dziś - 29 lutego 2012 - nastapił bunt na domowym pokładzie!
MÓJ obiad był INNY! Wspaniały! Przepyszny!

Zaczęło się całkiem niewinnie...jak zwykle...
Już wczoraj odkryłam na moich przedmieściach malutki sklepik...ze ŚWIEŻYMI RYBAMI! Pan sprzedawca był tak miły i opowiedział mi o sztormach, połowach, sposobach mrożenia... Zaprosił nazajutrz na świeżą rybkę.
wróciłam dziś.
Z zamiarem kupienia fileta z łososia.
Łososia nie było.
Był za to sztorm:)

Był też świeżutki pstrąg...
Jeszcze nigdy go nie przyrządzałam, wydawał mi się tak trudną rybą, wymagającą...ale Pan namawiał, roztaczał wizję cudownego smaku i zapachu...
No i uległam...

Wróciłam do domu z dorodną sztuką (którąPan na moją błagalną prośbę pozbawił wpatrujących się we mnie oczu) i strachem! Jak ja się dałam na to namówić??????

I zaczęło się...skrobanie...brrrrr....w pierwszej minucie padło postanowienie NIGDY WIĘCEJ skrobania, w połowie...NIGDY WIĘCEJ pstrąga....ale brnęłam dalej...

Cytrynowy pieprz, gruboziarnista sól, duużo czosnku do środka i duuużo cytryny i marynata była gotowa, skórka natarta...ufff...pozostało grillowanie w piekarniku.

W międzyczasie powstała szybka kolorowa przystawka - mix sałat (mój ulubiony z buraczkiem z Lidla), orzechy nerkowca, pestki dyni, ciemne winogrono i sos sałatkowy na ostro (wykorzystuję taki własny zawekowany z ogórków w zalewie chilli).
MNIAM!

A z piekarnika dochodziły już cudowne zapachy...a po upieczeniu mój pierwszy w życiu pstrąg wyglądał TAK!:

Dacie się skusić na rybkę??

I powiem Wam tylko BYŁO WARTO!!! polecam każdemu jako pyszny, syty obiad, zdrowy i bardzo, ale to bardzo smaczny!

Kto nie jadł niech żałuje, kto nie lubi ten nie wie co traci:)

Na dowód, że moje kulinarne ekscesy były jadalne ostatnia fotka:)

Miłego wieczoru!

Kolejny taki dopiero za cztery lata!!:)

Pokoju Matyldy odsłona druga...

2012-02-27T02:06:00.000-08:00

Obiecywałam ten post jakiś czas temu, jednak dopracowywanie pokoju mojej małej Księżniczki nadal trwa i trwać będzie jeszcze pewnie parę tygodni:)

Tymczasem odsłona kolejnego kawałka zaczarowanego świata Matyldy - czyli kącik do prac twórczych, czytelnia i kuchnia w jednym:) Zdjęcia niestety lekko prześwietlone - za sprawką pięknego sobotniego slońca...
Oczywiście na pierwszy ogień zdjęcia przed i po:)

Nadal brakuje żyrandola, choć już kupiony dawno temu czeka na pomalowanie i powieszenie - zastanawiamy się z M jak to zrobić:) Już jakiś czas...
Efekt psuja też trochę ciemne drzwi - ale na ich wymianę poczekamy pewnie dłuższy czas, więc udawajcie, że ich tam nie ma (no wiem wiem, to niewykonalne:P)...

Po prawej stronie drzwi jest tablica do pisania kredą, po lewej magnetyczna. Nad tą pierwszą ramki czekają na Tusiowe dzieła...w tle znany Wam już kącik wypoczynkowy.

Krzesełko dostanie jeszcze siedzisko...w swoim czasie:)

W dwa wolne wieczory powstały dwa malutkie hafty - fuksjowy monogram oraz pomarańczowa korona dla małej damy. Kiedy tylko kupiłam te białe ramki wiedziałam, że umieszczę tam wlaśnie te motywy.

Widok z kącika sypialnianego...(ach ten kikut od lampy:P)

I jeszcze kilka ujęć

dla tych, co dotrwali do tego momentu:)

Mam nadzieję, że po części pierwszej druga Was nie rozczarowała...Ja uwielbiam nowy pokój Matusi, ona też - choć absolutnym fanem tego miejsca w domu jest...Antoś:)

Życzę Wam miłego tygodnia! polubcie poniedziałki:)

Na słodko...

2012-02-14T10:23:00.000-08:00

Tak dosłownie:)

W domu jakoś nieszczególnie obchodzimy dzień Walentynek, raczej bez prezentów i szaleństwa. Ale tym pięknościom nie potrafiłam się oprzeć i tak moje trzy Walentynki otrzymały słodkie - dosłownie i w przenośni - jabłka...

Oby każdy zwykły dzień był pretekstem do tego, by kochać i być kochanym!!

Miłość

Jest miłość trudna
jak sól czy po prostu kamień do zjedzenia

jest przewidująca

taka co grób zamawia wciąż na dwie osoby

niedokładna jak uczeń co czyta po łebkach

jest cienka jak opłatek bo wewnątrz wzruszenie

Jest miłość wariatka egoistka gapa

jak jesień lekko chora z księżycem kłamczuchem

jest miłość co była ciałem a stała się duchem

i ta co nie odejdzie - bo znów niemożliwa

Ks. Jan Twardowski

Dla uspokojenia oczu i myśli trochę stonowanych barw...hiacynty nadal rozkwitają...

Miłego wieczoru spędzonego w towarzystwie ukochanych osób, zwierzaków, rzeczy...zawsze jest COŚ lub KTOŚ do kochania!

STOP!

2012-02-10T04:35:00.000-08:00

Dziś pozwoliłam sobie W DZIEŃ!!! na chwilę tylko dla siebie...Dziecię młodsze słodko zasnęło po harcach na śniegu i pysznym drugim śniadanku, a mama zafundowała sobie takie same pyszności i CAŁE pół godzinki pod kocykiem.

Tylko gorąca czekolada, domowa maślana bułeczka, pół czekoladowo-bananowo-orzechowej muffinki (ale rozpusta!) i JA!

Do tego ciepły kocyk, milusie poduchy i szydełko...

Potrzebowałam tego BARDZO...

A teraz w ramach rehabilitacji za błogie lenistwo lecę pomachać pędzlem:)

Miłego weekendu Kochani!!

Wartość czasu...

2012-02-08T04:13:00.000-08:00

Dostałam ostatnio bardzo piękną wiadomość na moją "mejlową" skrzynkę.... była w formie łańcuszka, ale ja chciałabym Wam przekazać jedynie jej treść...bo wierzę, że szczęście przychodzi wtedy, kiedy jesteśmy na nie gotowi i żaden łańcuszek nie jest w stanie tego procesu zatrzymać ani przyspieszyć...

Aby poznać wartość jednego roku zapytaj studenta, który odpadł na egzaminie końcowym...

Aby poznać wartość jedngo miesiąca zapytaj matkę, której dziecko urodziło się za wcześnie...

Aby poznać wartość jednego tygodnia porozmawiaj z wydawcą tygodnika...

Aby poznać wartość jednej godziny spytaj zakochanych, którzy czekają na to, aby się zobaczyć...

Aby poznać wartość jednej minuty porozmawiaj z kimś, kto spóźnił się na autobus, pociąg, samolot...

Aby poznać wartość jednej sekundy porozmawiaj z kimś, kto przeżył wypadek...

Aby poznać wartość jednej milisekundy zapytaj kogoś, kto na igrzyskach olimpijskich zdobył srebrny medal...

Czas na nikogo nie czeka.

Zbieraj wszystkie chwile, które są tego warte i dziel je z wyjątkowymi ludźmi...

Life is not measured by the number of breaths we take, but by the moments that take our breath away...

Życie nie mierzy się ilością naszych oddechów, ale momentów, które zapierają nam dech w piersiach...

PS. W roli ozdobników moje ostatnie broszkowe twory:)

Zima zima zima...

2012-02-06T02:54:00.000-08:00

...pada pada śnieg...:)

I to jak?
Dizś rano odprowadzając Matusię do przedszkola zanotowałam na samochodowym wyświetlaczu temperaturę -24*C. Przyszła zima, taka prawdziwa, ze śniegiem, mrozem i słońcem.

Tak, jest zimno, baaardzo zimno. Jednak chyba nie możemy tu na zachodzie Polski narzekać, bo jest tak w sam raz - i śnieg i slońce i mróz. po pięknej jesieni z małym opóźnieniem jest i cudna bajkowa zima. Choć wyjscie na sanki z dwójką maluchów oznacza półgodzinną walkę przy ubieraniu w kombinezony, kurtki, bluzy, rękawice (to koszmar!) i śniegowce to ich piski i śmiechy wynagradzają wszystkie nerwy z nawiązką:)

A po takim spacerze życie ratuje nam gorąca czekolada przyrządzona przez głowę rodziny - czyli męża i tatę:)

Mąż spełnia się też ostatnio jako twórca przysmaków domowych, czym zaskakuje mnie (POZYTYWNIE!) za każdym razem - Kochanie uwielbiam jak gotujesz!!!

Żeby nie być gołosłowną - pyszny domowy chleb z salami i serem - autorstwa Pana M:) Mięciutki, wilgotny, obłędnie pachnący i baaardzo syty - w sam raz na taką zimę!

Posmarowany świeżym domowym masełkiem ubitym ze śmietany kremówki nie potrzebuje niczego więcej...mmmmmm......

Jest też świetnym dodatkiem do gorrącej kremowej zupy ziemniaczanej - z kiełbaską, porem i szczypiorkiem oraz imbirem i curry.

Dla chcacych rozsmakować się w domowym chlebku przepis z książki "Radość gotowania" :

EDIT: Juz już, dla chętnych na zupkę podaję przepis - wychodzą mniej więcej 4 porcje (na naszą rodzinę 2+2 było akurat:) )

ZUPA ZIEMNIACZANA

Składniki:
50 g posiekanej cebuli
20 ml oliwy z oliwek
450 g ziemniaków pokrojonych w kostkę
150 g białej części pora
70 g selera
ok. 800 ml wody
2 kostki bulionu mięsnego lub drobiowego
1/4 1/2 łyżeczki soli
2 szczypty pieprzu
imbir i curry - wg smaku:)
60 ml śmietany
natka pietruszki
1/2 pęczka szczypiorku
kiełbasa

Cebulę poddusić na oliwie z oliwek, dodać ziemniaki, por i seler, zalać połową wody, dodać kostki mięsne i ugotować do miękkości (ok. 20 min). Dodac śmietanę, pietruszkę i szczypiorek i calość zmiksować (ja zostawiłam trochę szczypiorku do posypania). dolać resztę wody, wymieszac i zagotować 5-7 min.
Podawać z podrumienioną kiełbaską (lub boczkiem), szczypiorkiem i pajdą dobrego chleba:)

A na koniec jeszcze jedna zabawa blogowa - Aga z bloga "szewc bez butów..." zaprosiła mnie do podzielenia się z Wami moimi serialowymi miłościami:)

Seriali ogladałam wiele, ale największy sentyment mam do tych z dzieciństwa i do tych, które oglądamy wspólnie z M...

1. "siedem życzeń" - serial oglądany "za małolata", i często oglądany wspólnie obecnie - nawet Matusia zaliczyła kilka odcinków - uwielbiamy go całą rodziną:)
Serial o trzynastoletnim chłopcu Darku, który ratuje przed podwórkowymi chuliganami czarnego kota – Rademenesa.Okazuje się, że nie jest to zwyczajne zwierzę, a mówiący kot. Rademenes, wdzięczny za uratowanie życia, obiecuje spełnić Darkowi tytułowe siedem życzeń. Jedno życzenie ma być spełniane w każdą kolejną środę – dzień tygodnia w którym Darek uratował Rademenesowi życie.

2. "Daleko od szosy" - perypetie młodego, biednego i ambitnego Leszka i "miastowej" Ani w realiach lat 60-tych...piękna historia

3. "4400" - pierwszy serial, ktory oglądaliśmy z Marcinem z prawdziwym zainteresowaniem, nocami, przy lampce wina...fascynyjąca historia, choć z każdym sezonem ubywało z niej trochę magii...
4400 opowiada o losie ludzi zaginionych w połowie XX w. Pewnego dnia wracają na Ziemię w świetlistej kuli. Mają tyle samo lat, ile mieli w chwili zaginięcia, a każdy z nich obdarzony jest jakąś niezwykłą umiejętnością...

4. "Dynastia" - ogladana zza pleców mamy, tarzające się po podłodze Crystal i Alexis, przystojny blękitnooki Jeff...

5. "Miasteczko Twin Peax" i mroczna historia Laaury Palmer...moja pierwsza mroczna karta, serial zakazany, ogladany ukradkiem z przedpokoju, budzący przerażenie u dzieciaka, którym wtedy byłam, ale przyciagający jak magnes...do dziś słysząc tytułowy utwor mam gęsią skórkę....

Nie będę wymieniac dalej, bo wyjdę na serialową maniaczkę...choć ostatnio czasu brak na romanse z tasiemcami:)

Do zabawy zapraszam wszystkich chętnych!!!:)
A może wymienicie ulubione seriale w komentarzach??

Miłego dnia !!

Wiosnę poproszę!

2012-02-01T05:18:00.000-08:00

Nie umiem funkcjonować przy takiej temperaturze:(

Mój organizm wariuje - podobnie jak moje biedne roślinki w ogrodzie. Siedzę sobie w domu, za oknem widzę piękne słońce, wychodzę na taras....i mam wrażenie, że wszystko (!!!) kurczy mi się z zimna - od palców począwszy na każdym najmniejszym nerwie skończywszy....brrrr.....12 stopni pod kreską...zima w pełni - bez śniegu, z pięknym slońcem i przeraźliwym wpychającym się pod płaszcz mrozem...

Brakuje śniegu.
Bardzo.
Jak zupełnie inaczej byłoby, gdyby otaczał nas bialy puch. Jak normalniej...

Otaczam się więc kwiatami wiosennymi - część zdołałam uroatować z ogródka i wsadzić do doniczek przed nadejściem siarczystych mrozów, część kupuję przy każdej wizycie w osiedlowym markecie....niech żyje ten z owadem w tytule!:)

Są różowe i fioletowe hiacynty, żółciutkie narcyzy, fioletowe i żółte krokusy. Na parapetach, stołach, stolikach...

Nawet w lampionie - śliczne maleństwa wygoniły czerwona świąteczną świecę - jej czas nadejdzie za 11 miesięcy:) (No, może jeszcze w Walentynki)...

Ja nadal dłubię sobie, choć teraz z ręką na sercu przyznam, że czas zająć się domem, porządkami, wietrzeniem szaf - może to przywoła wiosnę??

Z okazji wczorajszych urodzin mojej siostry (Ewcia, jeszcze raz wszystkiego najlepszego!) powstała dla niej broszka...delikatna, kobieca. Mam nadzieję, że będzie się dobrze nosić:)

Troszkę tiulu, organtyny i wstążki w pastelowym różu, srebrne i czarne koraliki i gotowe...chyba zrobię sobie podobną:)

Tworzenie broszek, szydełko i grannys square, haftowanie (już w następnym poście o nim!) są miłą odskocznią od codzienności wieczorami, z telewizją w tle, kubkiem herbaty, cieplym kocem i koniecznie (!!!) z mężem u boku:)

A jakie sa Wasze sposoby na zimową aurę??

Szyję

2012-01-30T04:01:00.000-08:00

Przełamałam się i wczoraj usiadłam do maszyny na dlużej...powstały nowe chusteczniki w energetycznych kolorach - w sam raz na obecne mrozy - dla tych, którym z nosa kapie:)

W środku mają kolorowe bawełniane podszewki - odpowiednio czerwono-białą pasiastą, pastelową fioletowo-białą krateczkę vichy i błękitno-biało-różową z ptaszkiem.

Dla miłośników broszek powstały dwie kokardy - jedna stonowana z koronko w kolorze ecru, druga "marynarska" z czerwono-białymi paskami. Lubię obie...

Oberwało się też małej żółtej torebce, która leżała sobie cierpliwie w kącie czekając na swoją kolej. Przełamałam jej soczystą barwę ciepłą i kojącą szarością broszek z wełny. Broszki mogę odpiąć, a latem dodać na przykład pastelowo-różane i kwiatowe motywy...

Spełniam założenie włączania do swej garderoby wesołych kolorów, choć na razie nadal w dodatkach. Małymi kroczkami do celu:)

A jakie kolory i dodatki rządzą w Waszych szafach?

Bawię się z Wami:)

2012-01-29T10:56:00.000-08:00

Mrs.right i Damar zaprosiły mnie do zabawy w MAKEUP'owy MUST HAVE:)

Na makijażu znam się słabo, zdarza mi się (o zgrozo!) wybiec rano z dzieciakami do przedszkola "saute", choć NIGDY nie zapominam o kremie do twarzy oczywiście!:) Jednak coś tam w kosmetyczce się znajduje i tych wlaśnie kosmetyków używam ~~prawie~~ codziennie

Ale - jak mawiają - DO BRZEGU:)

Oto zasady:

Podaj 5 produktów kosmetycznych łącznie z nazwą firmy,

które stosujesz wychodząc z domu, takie must have na wyjście(można dołączyć zdjęcie).

Utwórz osobny post na swoim blogu z kopią obrazka

i informacją kto Cię otagował.

Przekaż zabawę i zasady 5 innym blogerkom.

Moja baza:

1. Podkład Maybelline AFFINITONE (choć nadal szukam idealnego)

2. Korektor Avon Beyond Colour

3. Błyszczyk AA love&kiss

4. Tusz do rzęs Rimmel Scandaleyes

5. Perfumy Kenzo L'eau Par (które wieczorem zamieniam na ukochane Kenzo Jungle Elephant)

To by było na tyle, jesli chodzi o mnie, a teraz czekam na spowiedź kolejnych dziewczyn:)

Do zabawy zapraszam:

Anetę z Drewnianej Szpulki

Kamilę z Home-fragrance

Karolkę z Villa Nostalgia

Ulę z Anielskiego Zakątka

Beatkę z Artambrozja

Miłej zabawy i do zobaczenia jutro!!:)

Jedzenie i szycie? To się łączy:)

2012-01-27T05:13:00.000-08:00

Ach, nie róbcie takich zdziwionych min - wystarczy uszyć "ubranko" dla przepiśnika, który każda Pani Domu posiada:)

Ja też. Założyłam go pięć lat temu i umieszczam w nim tylko przepisy sprawdzone, które na stałe weszły do naszego menu. Są tam pierogi z kapustą i grzybami i ciasto drożdżowe mojej babci Jasi, biszkopt rzucany i masa cytrynowa do tortu, ogórkowa i barszczyk ukraiński mamy, chleb domowy...i wiele wiele innych specjałów.

Troszkę różowej wstążki, szarej bawełny i wydruk ze sztućcami. No i dużo taśmy dwustronnej:)

Ale dopiero teraz zeszyt może godnie reprezentować swą zawartość, bez konieczności chowania się między kucharskie ksiązki na półce. Wystarczyło 10 minut pracy i gotowe (dlaczego zajęło mi to 5 lat??:P)...

A na zachętę jeden z przepisów na smaczną ciepłą kolację, który znalazłam...na opakowaniu mrożonej marchewki!

Dodam tylko, że mimo pozornej gęstości zmiksowanej marchwi nie warto dodawać żadnych płynów...ja zrobiłam ten błąd i ciasto było zbyt luźne. Ale smak wyborny:)

EDIT: Jeszcze zapomniana fotka urodzinowego torciku Matyldy - na życzenie solenizantki - Barbie "ślubna":)

Pozostając w klimacie pasteli z poprzednego posta, moje wczorajsze "zdobycze"...

Miętowy lakier do paznokci (choć na zdjęciach bardziej blue, w rzeczywistości to na prawdę taka retro-mięta:) )

I kolczyki z kameą i w pastelowym różu...

Miłego weekendu - niech będzie dla Was czasem odpoczynku i relaksu po tygodniu pracy:)
I niech rano przywita Was - tak jak mnie dziś - piękne słońce!

Paste...LOVE

2012-01-23T01:43:00.000-08:00

Czy ja już kiedyś wspominałam, że kocham się w pastelach? Calkiem jawnie!

Zimową porą ustępują czerwieni i bieli, lecz teraz powracają ze zdwojoną siłą...Marzę juz o wiośnie, ciepłym slońcu, ogrodzie, spacerach, rowerze z maluchami...to wszystko na mnie czeka, a ja czekam na te chwile...Nie ma u nas nawet śladu śniegu - jak tak ma wyglądać zima, to JA POPROSZĘ WIOSNĘ!
Choćby i w styczniu:)

Z okazji Dni Babci i Dziadka powstały albumy ze zdjęciami Matyldy i Antoniego. Paste-LOVE albumy:)

Kosztowały mnie trochę pracy, choć pewnie "szyciowe" dziewczyny tylko się uśmiechną:) Ale ja nadal wszystko robię "na oko", bo jakoś tak z przekory chyba nie lubię gotowych szablonów. Więc metodą prób i błędów powstały takie kolorowe okładki...

Jako produkt "uboczny - z kawałka znalezionego różowiastego skaju powstał mój prywatny chustecznik, a zaraz za nim kolejny - czarny. Babskie, cukierkowe, z różową kraciastą podszewką i rózowym pikowaniem...i już mam ochotę na więcej:)

Kto zna mnie "w realu" pokręci głową z niedowierzaniem - oj nie należę ja do oficjalnego fan-klubu kolorów w swoim stroju i dodatkach. Szara mysz ze mnie w dosłownym znaczeniu - szarości i czernie zdominowały moją garderobę ...ale może pora to zmienić?
Zacznę powolutku, od drobiazgów, a kto wie, może z czasem odważę się na więcej?:)

Jeszcze raz okazji ważnych minionych dni

życzę wszystkim dziadkom, babciom i prababciom stu lat w zdrowiu i samych szczęsliwych i pogodnych dni!!!

PS. Moje maluchy łamią wszelkie konwenanse i utarte stereotypy - Antoś kocha zabawę w gotowanie i "mieszanie w garach" - nie tylko w zabawkowej kuchni, a Matusia to prawdziwy budowniczy:)

Pokój Matyldy - odsłona pierwsza

2012-01-15T22:42:00.000-08:00

Cierpliwość nie jest moją mocną stroną.

Pokój Matyldy powstaje stopniowo, znaczna jego część wymaga jeszcze dodatków, ulepszeń, poprawek. Tu domalować, tam przykręcić, jeszcze gdzie indziej powiesić...

Ale ja chciałabym już teraz podzielić się z Wami kawałkiem Matusiowego świata, bo - zabrzmi to nieskromnie - dumna jestem z efektów naszej pracy...

Historia tego pokoiku zaczęła się cztery lata temu, kiedy to nosząc małą Tusię pod sercem razem z mężem urządziliśmy pierwszy prawdziwy pokoik dla naszej córeczki. Był zielono-pomarańczowy, ciepły, dziewczyński, ale nie przesłodzony...

Cóż, mała Matylda zamieszkała w nim dopiero dwa lata później, w dniu swych drugich urodzin i zaraz zaczęły się tam pojawiać - a jakże! - różowe dodatki, kolorowe książki, zabawki. Dla oczu była to istna feeria barw. Czegoś było ZA DUŻO.

Kiedy zapadła decyzja o remoncie w pierwszym odruchu chciałam zmienić meble. Przyznaję - pomarańczowe mebelki o kubikowych kształtach, które wcześniej tak mnie zachwyciły, teraz raziły w oczy. Tylko co z nimi zrobić? Nowe, nieużywane...no szkoda. Ale do pierwotnej wizji zielono-różowego pokoiku Księżniczki ni jak nie pasowały...
Skoro nie można zmienić mebli - zmieniliśmy wizję!
I tak oto narodziła się koncepcja amarantowego różu i soczystej pomarańczy.
Pomyślicie - mocne!!
Ja też tak pomyślałam, dlatego kolory te pojawiają się tylko w dodatkach, a doskonałym tłem dla nich stały się białe ściany, dodatkowe białe mebelki i półki, i jasne panele - szczęśliwie ocalałe, bo pasujace:)
Przyznam, że nurt skandynawski skradł moje serce i w tym duchu starałam się urządzić ten pokoik, trzymająć cię jednak nowoczesnego w formie dizajnu Tusiowych mebelków.
Sami oceńcie czy się udało.

Dziś na tapecie kącik sypialniany - oczywiście będzie tu jeszcze zagłówek łóżka, w ramkach zamieszkają zdjęcia, a na podłodze dywan...

Na pierwszy ogień ulubione zdjęcia przed i po:)

W ogóle i w szczególe stan obecny

"Instalacja" nad łóżkiem

I drobiazgi - haczyki na szlafrok, plecak na pidżamkę i różowy wieszak, na którym wieczorem przygotowujemy ubrania na następny dzień

Przytulaki niezbędne do zaśnięcia - Pan Królik i Tyja:)

Mam nadzieję, że nie tylko mnie spodobał się nowy kącik Matusi, choć najważniejsze, że podoba się wlaścicielce, prawda?

Do zobaczenia wkrótce!!!!!

Ania

Więcej światła!

2012-01-13T05:19:00.000-08:00

Czy Wy też cierpicie na brak światła?

Krótkie dni sprzyjają tylko moim Kalanchoe....zdecydowanie mnie służą mnie samej, wpędzając mnie w nastroje lekko depresyjne. Potrzebuję odrobiny więcej światła!

Stąd pomysł na rozbieloną sesję z udziałem wygranych u Janki misternych pachnących serduszek (och gdybyście mogli poczuć ich cudowny zapach!) i nowo powstałej broszki - kwiatka - w asyście korali...

Janeczko - ogromną radość sprawiły mi te maleństwa !

A jak Wy radzicie sobie z ponurą aurą?

Ja mam jeden, a w zasadzie dwa ogromne powody, by nie dać się chandrze:)

Do zobaczenia wkrótce!
Ania

1 gitara i ich pięcioro:)

2012-01-11T04:07:00.000-08:00

Jak dla mnie genialny cover piosenki, którą lubię.

Teraz lubię ją jeszcze bardziej:)

Będzie o książkach

2012-01-09T07:32:00.000-08:00

Tych książkach dla dzieci.

Najważniejszych, bo pierwszych!

To od nich zależy, czy nasze pociechy zakochają się w bajkowym świecie i same sięgną po literaturę za kilka lat...Na własnej skórze przekonałam się, że ksiązki dla dzieci na naszym rynku potrafią bardzo zaskoczyć - nie zawsze pozytywnie, niestety:(
Jedną z pozycji byliśmy z M tak zaskoczeni, że jednogłośnie stwierdziliśmy, iż nie powinna była zostać opublikowana - naszpikowana stylistycznymi błędami, pisana w czasie przyszłym, kompletnie niezrozumiała dla nas i dziecka...Jak odnaleźć się wśród gąszczu nowych pozycji? Ulegać modzie, czy stawiać na klasykę?

Planując nowy pokój Matyldy, wiedziałam, że honorowe miejsce należeć będzie do książek, znalazła się tam więc mała biblioteczka i kącik do czytania. Nie pokażę jeszcze całości, bo nadal czeka mnie sporo pracy, ale mała migawka zdjęć pozwoli Wam zagladnąć do jej nowego magicznego świata:)

W biblioteczce kolorowo, misz-masz, książki kupowane w prezencie, nowe, pachnące drukarską farbą. Jest tam "Hello Kitty" i "Tomek i przyjaciele", są klasyczne baśnie Andersena, wiersze Tuwima i Brzechwy...

Ale są i takie perełki, które ja cenię najbardziej i mam cichutką nadzieję, że i moje dzieci pokochaja je równie mocno. To książki z naszego dzieciństwa, z przepięknymi ilustracjami, pomalowane rączką małej Ani, wymiętoszone przez małego Marcina. Wyczytane. Najdroższe.

MUSZĘ odnaleźć w domu jeszcze "legendę o Wandzie, co nie chciała Niemca"...i wiele wiele innych opowieści mojego dzieciństwa...

Mamo, Tato! Dziękuję Wam, że zaszczepiliście we mnie miłość do książek. Czym byłby mój świat bez "Ani z Zielonego wzgórza", której wszystkie tomy dumnie stoją w moim pierwszym pokoju w rodzinnym domu? Tyle jeszcze książek czeka na mnie i moje maluchy dzięki Wam:)

I na koniec gorąca prośba do Was! Polecajcie ksiązki dla maluchów i sami czytajcie! Czekam na Wasze ulubione pozycje książkowe dla najmłodszych:)

Pierwszą na liście zamieszczam niederlandzką pozycję "Skrzaty" autorstwa Huygen'a Will z ilustracjami Poortvliet Rien'a. Muszę ją mieć:)

I jeszcze troszeczkę prywaty. Urodzinowy portret mojej rozmarzonej czteroletniej już Księżniczki Matyldy...Wszystkiego co najpiękniesze córciu w kolejnym ważnym roku Twojego życia!

Jeszcze...

2011-12-30T13:50:00.000-08:00

Jeszcze nie złapałam oddechu po świętach, a tu już czas szykować się do uroczystego zakończenia roku...

Przyznaję...bez bicia...w tym tygodniu trochę leniuchowałam, spanie z dzieciakami do dziewiątej, żadnej maszyny do szycia i rękodzielnictwa pod żadną postacią...NIC...tylko pomalutku urzadzamy pokój Matyldy...farby i wałki były w użyciu:) Czyli jednak COŚ:)

Tak na prawdę nie zrobiłam jednak żadnego podsumowania tego roku...może jutro? Na gorąco?
A jak jest u Was?

Napawam się jeszcze świąteczną atmosferą, dekoracjami, światłami...uwielbiam ten czas....
Zdążyłam uszyć moj nieszczęsny obrus, choć ostatnie maszynowe poprawki były na trzy godziny przed wigilijna kolacją:) Nie jest idealny, ale efekt końcowy może być...

Gołą żarówkę w salonie pięknie zasłonił wianek z jemioły, a kryształki fantastycznie odbijały światło...i niech mi nie mówią, że nie mam żyrandola:P

Panna zielona w tym roku rozbielona, dzieciaki podkradają domowe pierniczki z gałązek, a mnie cieszą szydełkowe ozdoby...co roku kolekcja się powiększa, w 2012 zacznę "dziergać" chyba w lipcu:)

Mira (Poukładany Świat) i Anetka (Drewniana Szpulka) sprawiły, że moje Święta były jeszcze bardziej magiczne - za sprawą cudnych kartek świątecznych! dziękuję Kochane! To wspaniałe móc podzielić się z Wami opłatkiem nie tylko wirtualnym! To piękny zwyczaj, a ja obiecuję w przyszłym roku zastapić bezosobowe sms'y prawdziwymi kartkami...

Jutro ostatni dzień Starego Roku....

Dziękuję Wam za ten wspólnie spędzony czas, za odwiedziny, ciepłe słowa, wsparcie, za to, że jesteście, zaglądacie i dopingujecie!

Życzę Wam i Sobie Kochani:

MIŁOŚCI - z nią każda chwila na wagę złota!!!

ZDROWIA,

SAMOREALIZACJI,

RODZINNEGO CIEPŁA,

CHWILI DLA SIEBIE,

ODWAGI w spełnianiu MARZEŃ!!!!

Uwierzcie w siebie, w to, że Nowy Rok przyniesie Wam tylko szczęsliwe dni!

Szampańskiej Zabawy i cudownego noworocznego poranka :)

Ana

Wesołych Świąt Kochani!

2011-12-23T14:37:00.000-08:00

Jak pachną Święta?

2011-12-22T07:08:00.000-08:00

U Was?

U mnie prawdziwe szaleństwo...jest tu i smażona rybka i duszone warzywa, jest piernik, pieprz, imbir, suszone grzyby...prawdziwa feeria zapachów:)

Dziś króciutki post kuchenny, w tak zwanym międzyczasie, pochwalę się kilkoma drobiazgami, które jeszcze teraz udało mi się przerobić:)

Najpierw świecznik, wcześniej typowy żółto-drewniany z plastikowymi obrączkami z pseudo-choinki. Miał być czysto-biały, ale po pierwszym mazaniu farbą zakochałam się w jego przecierkach i uroku staruszka - i taki już został...bez zbędnych ozdób....

Jeszcze jeden mini-projekt, który nareszcie został sfinalizowany:)
Od dawna zakochana jestem w bombonierkach, ale ich ceny czasami powalają...Zakochana jestem też w blogu i twórczości Ity z Jagodowego Zagajnika - dlatego postanowiłam zmierzyć się z postarzaniem miedzianego "czegoś".
Miedzianym czymś był przerażająco żółty świecznik w kolorowe kwiaty, do tego szklany klosz na świecę, który czekał na odpowiedną pokrywkę ponad rok. Aż tu nagle wchodzę do stodoły i JEST!!! kryształowa, ciężka, piękna. Chwytam, drżącą ręką daję 2 zł :P i uciekam!
wszystko z innej parafii, no ale ważna jest wyobraźnia, nie?? Hihihihihi...

oto efekt końcowy - moja mini bombonierka...
Aż chcę zanucić

"Choć papierków po cukierkach tu i ówdzie ślad,

marzy mi się bombonierka taka jak ta..."

Matusia z tatą pojechali po zielona pannę, w słojach czekają więc lukrowane pierniczki do powieszenia, domowe raffaello też robi nam smaku...:)

Smaku robi też czekolada na patyku z domieszką domowej przyprawy do piernika...zanurzcie ją w goracym mleku i czekolada na gorąco gotowa:)

Kuchnia wystrojona jest teraz cenrum dowodzenia, tu toczy się całe moje życie i tu spędzę ostatnie dwa dni:)

Serduszkową doniczkę też capnęłam na szperach za złotóweczkę - jest przesłodka.

Dziękuję za zachwyty nad moim synusiem i pomyślcie też o nim cieplutko i dziś, bo zmogła bidoka angina i jak widać na zdjęciu, nie jest zbyt szczęsliwy takim obrotem sprawy:(

PS. Pomysł na gorącą czekoladę zaczerpnięty z bloga Lili Natura - Adriana ma GENIALNE pomysły!!!

Na początku był chaos...

2011-12-21T01:50:00.000-08:00

A ja staram się go uporządkować, zdjęć masa, pracy ogrom, czasu jak na lekarstwo...czyli święta tuż tuż:)
wybaczcie nikła i ubogą zawartość slowną dzisiejszego posta, ale gonię do obowiązków i przyjemności, a z Wami podzielę się fotorelacją:)

Prace plastyczne z klejem na gorąco:)

Poduchy nareszcie doczekaly się sesji, choć nie doczekały się dziennego światła - wybaczcie :) W rolach głównych misiowe i "wilcze" futerko, wełna i włóczka osobiście dziergana w skandynawskie motywy.
Antoś uwielbia się do nich przytulać:)

Do zdjęć pozuje też nowy nabytek ze "stodoły", czyli moj wymarzony ikeowy fotel bujany, ktory po Nowym roku będzie służył w Matusinym pokoju:) Dzieciaki za nim przepadają...

I na koniec takie małe świąteczne ozdobniki...

Do zobaczenia jutro, będzie post lekko kuchenny:)

I miłej pracy!

PS. PADA ŚNIEG!!!!!!!!!!!!!!!!!

Krok po kroczku...

2011-12-14T13:01:00.000-08:00

"Krok po kroku, krok po kroczku

Najpiękniejsze w całym roczku

Idą święta, idą święta..."

Czy wam też w przygotowaniach świątecznych towarzyszy ulubione radio?
Moje gra w kuchni, a Trójkowe audycje to jeden z najważniejszych moich czasoumilaczy w trakcie pichcenia, a teraz duuuzo czasu spędzam w ten sposób:) Dlatego i w kuchni - przy akompaniamencie "Karpia" pojawiła się kropla czerwieni i zapach lasu....

Maa zmiana dekoracji na kuchennym parapecie - czerwoności przeprowadziły się na okap:)

W całym domu unosi się dziś zapach pierników, ktore teraz grzecznie czekają na lukier. W lodówce od kilku dni dojrzewa ciasto na bakaliowe pierniczki, a w puszce na kuchennym blacie zamknięte 2 kg bakalii w rumie i brandy - które juz niedługo wylądują w tradycyjnym bakaliowym cieście Bożonarodzeniowym...

Ach...Święta.....

Pokusiłam się o zrobienie domowej przyprawy do piernika i powiem Wam,, że TO JEST TO!!!! Ten zapach, kolor, drobinki pieprzu kręcące w nosie i imbiru szczypiącego w język! Moje pierniczki są teraz bardzo aromatyczne i lekko pieprzne....mniam:)

DOMOWA PRZYPRAWA DO PIERNIKA

•50 g kory cynamonu

•20 g suszonego imbiru
•15 g goździków, całych
•15 g wyłuskanych ziaren kardamonu
•10 g gałki muszkatołowej
•10 g ziela angielskiego
•10 g czarnego pieprzu*
•5 g ziarenek anyżu wyłuskanych z gwiazdek (niekoniecznie, nie wszystkim smakuje,ja nie dałam)

Wszystkie składniki zmielić w maszynce do mielenia kawy (najlepiej), zetrzeć na specjalnej drobnej tarce lub utłuc w moździerzu. Wymieszać.
Przechowywać w szczelnie zamkniętym pojemniku, chronić przed słońcem. Przyprawa jest bardzo aromatyczna i dość pieprzna (można zmniejszyć ilość pieprzu).

Na 1 kg mąki przeciętnie należy dawać około 3 - 4 łyżek przyprawy, w zależności od upodobań.

* polecam dodać mniej, przyprawa jest dość ostra (ja dałam ok 7-8 g, jest super!)"

(Przepis oczywiście z "Moich Wypieków")

Remont w pokoju Matusi jeszcze trwa, a czas goni niemiłosiernie. "Korzystając" z remontowego bałaganu nabałaganiliśmy i w salonie, czego efektem jest nowy "lokator":)

ciekawe co na to Feng-shui?? :))))))

Miłego wieczoru!!

Reniferomania

2011-12-12T06:24:00.000-08:00

To jest zdecydowanie choroba zakaźna - Reniferomania:) Coraz to nowe renifery zamieszkują w moim domu i chyba nie mam ich dość, to takie wdzięczne zwierzaki, pasują wszędzie i tworza taką magiczną zimową aurę wokół siebie...Też myślicie podobnie??:)

Duzo szyję w ostatnich dniach, choć efekty malo spektakularne ilościowo - większość czasu pochłania swiąteczny obrus, który (nareszcie!!) zaczyna przypominać obrus.

W tak zwanym międzyczasie powstał lniano-kraciasty bieznik...

W jednym czasie przyfrunął do mnie Mikołajkowy reniferowy prezent-cukierek od Al (koniecznie zajrzyjcie jakie Czary z Drewna robi ta dziewczyna!!), a ja przytargalam ze sklepu drugiego zwierzaka do towarzystwa:)

Z szyciowych produktów ubocznych powstał nowy fartuszek dla mojej malej dzielnej kucharki - choc zupełnie w nieświątecznych kolorach - wszak pichcimy nie tylko w Święta:)

Na sesję w sprzyjającym świetle oczekują poduchy...a ja marzę już troszkę o chwili oddechu, bo znów narzuciłam sobie chyba zbyt duże tempo...

Miłego tygodnia i znajdźcie czas na odpoczynek w tej świątecznej krzątaninie!!:)

Grudzień

2011-12-07T06:08:00.000-08:00

Jeden z najpiękniejszych miesięcy w roku...może najpiękniejszy?
Już trochę groźny, gdy mróz szczypie w policzki, radosny, pełen oczekiwania, krzątaniny, rozgardiaszu i przedświątecznego podekscytowania. Uwielbiam ten czas...

Cóż mozna robić w grudniu? Oczywiście, że pierniczyć:)
Nasze pierwsze wspólne pieczenie i pierniczków za nami. W tym roku po raz pierwszy moja rola ograniczyła się do przygotowania "materiału" i wsadzania go do rozgrzanego piekarnika. Dziewczynki same ciasto walkowały, wykrajały kształty, lukrowaly i ozdabiały. Jak miło było patrzeć na ich przejęte twarze z wypiekami i błyszczącymi z przejęcia oczami...

Na pierwszy rzut wybrałam pierniczki z przepisu niezawodnej Dorotki z Moich Wypieków- obłędnie pachnące pomarańczą i czekoladą!! Na prawdę - WARTO je upiec nawet dla samego zapachu....mmmmmm..... A i smak nie ustępuje w niczym aromatowi, o czym swiadczą znikajace z puszki pierniczki:)

PIERNICZKI CZEKOLADOWE

•3 i 1/3 szklanki mąki pszennej

•1/2 szklanki kakao
•3/4 szklanki cukru pudru
•3/4 łyżeczki sody oczyszczonej
•2,5 łyżki przyprawy korzennej do piernika (najlepiej domowej)
•szczypta soli
•skórka otarta z 1 pomarańczy
•180 g masła
•1 jajko
•3/4 szklanki melasy (ewentualnie golden syrupu lub płynnego miodu)
•55 g gorzkiej czekolady, połamanej

Mąkę pszenną, kakao, cukier puder, sodę, przyprawę korzenną i sól - wymieszać i przesiać.
W garnuszku umieścić masło, melasę, czekoladę. Podgrzewać, mieszając, do rozpuszczenia i połączenia składników. Odłożyć do przestudzenia, choć mieszanka może pozostać lekko ciepła.

Do suchych, przesianych składników wbić jajko, dodać rozpuszczoną, lekko ciepłą mieszankę, skórkę z pomarańczy i zmiksować. Powstałą masę (może być na tym etapie klejąca) przełożyć do naczynia, zawinąć szczelnie folią spożywczą i odłożyć do lodówki na 1 - 2 godziny (lub dłużej). Pobyt w lodówce powinien sprawić że masa stężeje i nie będzie się kleiła.

Po schłodzeniu ciasto partiami wyjmować z lodówki i wałkować na grubość około 3 mm lub grubsze. Wykrawać dowolne kształty (u mnie były to serca).
Piec w temperaturze 180ºC przez 10 - 12 minut (grubsze odrobinę dłużej). Wystudzić na kratce.
Wystudzone pierniczki udekorować.

Na deser oczywiście zajadalismy ciasteczka, ale także pieczone jabłuszka "zgapione" od Joasi z Green Canoe - choć u nas w wersji dla maluchow i leniwców - czyli obrane ze skórek:P

Część słodkich ciasteczek powędrowała do adwentowych kalendarzy. Tak, liczba mnoga to nie błąd, bo kalendarze są dwa - ten NAJWAŻNIEJSZY dla dzieci zawisł w jadalni i jest pilnowany przez dwa urocze skrzaty - tam ukryte są słodkości, które dzieciaki dostaja po obiedzie.

Na kominku zaś czerwono-biały "skandynawski" kalendarz, w którym ukryte są zadania dla dzieci, wspólne czytanie, zabawa, robienie kartek , malowanie świątecznych obrazków...

wieczorami mrugaja świece, światełka, lampki, ogień w kominku...jest przytulnie i ciepło...tak jak powinno być w grudniu...brakuje jeszcze tylko śniegu, żeby poczuć, że Święta tuż tuż!

Żeby nie było tak sielsko - wlaśnie rozpoczął się remont w pokoju Matyldy, jutro faza kulminacyjna, czyli szlifowanie ścian i pył...potem już z górki - przed 24-tym zdążymy tylko pomalować, wnieść meble i powiesić półki...całe ozdabianie po Nowym Roku:)

Lista "RZECZY DO ZROBIENIA" zamiast się kurczyć niebezpiecznie się wydłuża...ale co tam...przecież cos muszę sobie zostawić:P Ten tydzień poświęcam szyciu, projekt "poduszka" na wykonczeniu, pora zabrać się za projekt "świąteczny stół":P

Niech moc będzie z NAMI!!!
A dla wszystkich smutasków moje urocze małe renifery:)

Nie tylko w czerwieni...

2011-11-30T05:24:00.000-08:00

Mogłoby się wydawać, że czerwień zdominuje całkowicie moje świąteczne dekoracje. Ale nie... nasze Boże Narodzenie i Adwentowe oczekiwanie będzie pachnialo też lasem, otulało barwami ziemi.

Taki właśnie jest nasz adwentowy wieniec-nie-wieniec. Adwentowa gwiazda pełna darów lasu....Przydały się szyszki i kora zbierane na spacerze z maluchami, modrzewiowe gałązki i konopny sznurek.

Oczywiście nadal pojawiają się czerwone akcenty, przecież to taki piękny kolor, który w tym szczególnym czasie nabiera wyjatkowej mocy i znaczenia...

To już jutro!!!!

Nareszcie grudzień!

Adwentowe kalendarze czekają na dziecięce łapki i tęskne spojrzenia domowników, wieczorem wypelnią się słodką i nie tylko słodką zawartością, bo tak jak w roku ubiegłym pełne będą pomysłów na wspólne zabawy i zadań dla dzieciaków...

Do zobaczenia w grudniu!!!!

Adwent

2011-11-28T07:39:00.000-08:00

Nie doceniałam do niedawna roli Adwentu - ot taki sobie czas na świąteczną krzątaninę...nic szczególnego.

A to przecież czas zadumy, radosnego oczekiwania, ale też wyciszenia, przygotowania się do Bożego Narodzenia nie tylko zewnętrznie - strojąc dom, ale przede wszystkim duchowo...W tym roku po raz pierwszy mam adwentowe postanowienie, świadomie podjete i zamierzam wytrwać w nim przez nadchodzące cztery tygodnie...

Nie zapominam przy tym o dekoracjach, o nie. Nie dotrwałam do 1. grudnia i pierwsze ozdoby już cieszą w domu...jak ja kocham ten czas!

Do przeróbkowych cudaków dołączyły adwentowy mini-świecznik i zegar - oczywiście ze szper-marketu za przysłowiowe grosze, a raczej złotówki. Dwie:)

Wystarczylo trochę białej farby, materiałów i drewnianych ozdób i dekoracje w duchu nadchodzących Świąt gotowe...

"Właściwy" adwentowy stroik w kolejnym poście, dziś migawki z salonu i kuchni...

coraz bliżej Święta, coraz blizej Święta...:)

Dzięki uroczej książce Beaty Lipov z Lawendowego Domu i unas zagościł wieniec z popcornu - pieczołowicie przygotowany i podjadany przez Matusię:)

Stara spatynowana forma do babki też poslużyła za podręczny swiecznik...

Miłego tygodnia i ciepłego pełnego refleksji czasu Adwentu!

Przy kominku

2011-11-25T07:09:00.000-08:00

"Gdy się ogień na kominku pali,

Lubię grzać się przy jego płomieniu...

I w przekwitłej młodości wspomnieniu

Odgrzebywać te iskry błyszczące,

Co tryskają z płomienistej fali

I znikają w ciemnościach gasnące...

Złote głoski w ognisku zawarte

W szereg natchnień minionych układam,

Złote mary wstające spowiadam,

O przeszłości mówiące tak wiele,

I na nowo odtwarzam tę kartę,

Co już dawno zastygła w popiele.

Przez girlandy tańczących płomyków

Wzrok mój leci i blaskiem się pieści -

Wszystkie życia prześnione powieści,

Pogrzebane w sercu moim na dnie,

Występują z zamglonych tajników

l przez chwilę znów błyszczą tak ładnie (...)"

Adam Asnyk

Małe świąteczne zmiany...brązowy koszyk na zabawki dzieciaków awansował na kosz do kominkowego drewna, puszy się teraz w szarościach i czerwieniach, a ja lubię na nim zawiesić oko, kiedy opatulona kocykiem grzeję się w cieple kominka...

Pierwsze świąteczne obrazki błąkają się po ścianach i regałach w poszukiwaniu docelowego miejsca...skromnie, zgrzebny len, biel ramki, drewniany renifer i soczysta kropla czerwieni...

I pierwsze Świąteczne tagi, w tych samych klimatach...na koszyku i lampie, a w "pracowni" kolejne dziesięć sztuk, które pokażę następnym razem...

A jak Wasze przygotowania?
W jakich kolorach będą Wasze święta?

Miłego i pełnego ciepła weekendu:)

Ania

W wersji mini

2011-11-21T09:44:00.000-08:00

Rzecz o naszej gościnnej łazience, malutkiej, niestety bez okna, ale od czasu mini (jak przystało na jej mini format) metamorfozy polubiłam ten kolejny kawałeczek mojej domowej rzeczywistosci.

Nowoczesne i minimalistyczne meble w kolorze wenge zostały zastapione przez ciepłe drewniane i proste mebelki prosto zza morza (czyli TACK IKEA!:) ). Do tego kilka drobiazgów, kwiecista umywalka, nastrojowe światło i troszkę sprytnych luster i już zrobiło się przytulniej i po prostu domowo...

PRZED:

PO:

I kilka szczegółów...bo łazienka to także miejsce przechowywania skarbow małej i nieco większej panny:)

Kryształowy flakon kupiony za śmieszne pieniądze w ulubionym szpermarkecie:)

Mini-kolekcja skarbów z polskich i nie tylko polskich plaż, także moja pamiątka ze ...Szwajcarii:)

ufff...to ostatni zalegly post, teraz będę już na bieżąco....na zewnątrz jeszcze klimaty prawdziwie jesienne...

Ale w domu przygotowania świąteczno-zimowe rozpoczynaja się pełną parą i pierwsze zimowe dekoracje pojawią się od pierwszego grudnia...nie mogę się doczekać:)

Pozdrawiam !!!

Ania

Od kuchni

2011-11-16T02:15:00.000-08:00

Miniony długi weekend, imieniny męża i niedziela w miłym towarzystwie sąsiadów sprzyjały kucharzeniu, a zwłaszcza pieczeniu słodkości. A wszystko latwo lekko i przyjemnie dzięki prostym przepisom, które nie wymagają ani kulinarnej finezji, ani dlugich godzin spędzonych na przygotowywaniu - w sam raz na pieczenie z dzieciaczkami!

Oczywiście prym wiodły Marcińskie Rogale - kupione w piekarni:) Całości smaku dopełniały domowe raffaello, serowe zawijańce z ciasta francuskiego i piernikowe moooocno czekoladowe ciacho.

Serowe zawijańce to nic innego jak masa z twarożku, żółtka i brązowego cukru z cynamonem i migdałami zawinięta we francuskie ciasto. 15 minutek w piekarniku i gotowe! Warte grzechu:)

Kuleczki raffaello są jeszcze prostsze - wyszukane na blogu Ushii

"1. Wymieszać w miseczce i formowac kulki wielkości orzecha (wychodzi ok. 50-60) - idzie błyskawicznie, warto tylko miec obok druga miseczke z zimna woda i co jakiś czas zanurzyć w niej ręce. Układać na blasze wyłożonej papierem do pieczenia.

2. Piec ok 15 minut w 140C. I tyle :) "

Ciacho piernikowo-czekoladowe natomiast to zmodyfikowana wersja Muffinek piernikowych z czekoladą z
bloga Moje Wypieki

Zamiast maślanki z oryginalnego przepisu dodałam jogurt naturalny i wzbogaciłam ciacho o orzechy włoskie, migdały i suszona żurawinę.

"W średniej wielkości naczyniu wymieszać składniki suche: mąkę pszenną, mąkę razową, cukier, proszek do pieczenia, sodę oczyszczoną, sól, przyprawę korzenną. W drugim naczyniu wymieszać składniki mokre: roztrzepane jajko, olej, jogurt, mleko, miód. Zawartość obu naczyń połączyć, wymieszać z grubsza, dodając na koniec posiekaną czekoladę i starte jabłko i bakalie.

Ciasto wyłożyć na wysmarowaną tluszczem blachę (korytko). Piec około 40-45 minut w temperaturze 190ºC. Poczekać chwilę zanim przestygnie, potem wyciągać z formy. Studzić na kratce. Polać polewą czekoladową i ozdobić orzechami".

Smacznego!!!

PS. Trzymajcie jutro kciuki za moją podekscytowaną córcię i jej mocno zestresowaną mamę - jutro pasowanie na przedszkolaka i debiut Matusi na scenie:)

Kawałek mojego świata

2011-11-14T01:12:00.000-08:00

Tak jak obiecałam pokazuję Wam dziś kawałek mojego świata, który zmieniam stopniowo od roku...Dziś jest już wyposażony w potrzebne meble - NARESZCIE:) (Dla przypomnienia - w tym poście zdjęcia PRZED)

Szczęsliwego finału doczekał stolik kawowy - ten śniący mi się po nocach, na którym zjadłam zęby...drapałam, czyściłam, szlifowałam. Zdarłam na nim pazury, szlifierkę taśmową, oscylacyjną, metry papieru, preparatów do usuwania powłok...Uparty był. Ja też, choć nieraz miałam ochotę porąbać go na kawałki ze złosci na oblepiającą go brązowo-czarną maź. brrr....Jak dobrze, że to już za mną...

PRZED:

PO:

Stolik miał być wyczyszczony do surowego drewna. Poległam. Został blat, choć nie do końca idealny...Resztę pomalowałam na biało. Chyba nie wygląda najgorzej:)

Na kanapie zagoszczą poduchy wszelkiej maści, jedną z nich wlaśnie zaczęłam...ale ciiii...bo to mój debiut:)
A już wkrotce salon opanują renifery, biel i czerwień...nie mogę się doczekać!

W kolejce czekają już do pokazania zmiany w małej łazience....następnym razem:)

Na miły początek tygodnia coś słodkiego, czyli Marcińskie Rogale - już wspomnienie długiego weekendu. Jeszcze raz wszystkiego co najlepsze Kochanie!

To one mnie wybierają...

2011-11-09T06:06:00.000-08:00

Rzeczy...pamiątki...

To nie ja je kupuję.

To one chcą wybierają mnie i nie mogę zrobić nic innego jak poddać się ich woli.

Zegar po dziadku M, czekal wiele dlugich lat na strychu, zapomniany, odrapany, połamany...ale wreszcie wpadł w moje ręce...dziś już rozebrany na części pierwsze czeka potulnie na swoją kolej, choć nie będzie już zegarem... Umie czekać...czas jest dla niego łaskawy, dodaje mu piękna...

"[...] wahadło z mosiądzu odlane, biedne słania się i opada z sił.

Mechanizm do cna wyczerpany, dla kilku (...) chwil "

Dziś także latarenka chciała, bym ją przygarnęła. Pani mówi "Cztery złote, bo brudna taka, podrdzewiała i szybek nie ma. Do niczego się już nie nada"

Uwierzycie???

W pierwszym odruchu sięgnęłam po białą farbę, ale ona kazała mi poczekać...może w tym cały jej urok?

Tak, wiem, obiecałam nową odsłonę salonu, już umeblowany, czeka na dekoracje i nowe aranżacje. Muszę do nich dojrzeć...obecnie ćwiczę, czytam, próbuję...a to za sprawą wymarzonej lustrzanki, którą podarował mi mąż. wiele godzin pracy przede mną, zmyślna to maszyna, lecz wymaga też umiejętności...ale jaka to radość uczyć się nowych rzeczy!

Widzicie różnicę?

Ja dostrzegam ją w każdym małym szczególe fotografii...

Juz niedługo najpiękniejszy, najbardziej magiczny czas w roku. gromadzę pomysły, nowe dekoracje...nawet renifery zaplątały się już pomiędzy jesienne kwiaty...Chcę uwiecznić te chwile i złapać je, by móc się nimi cieszyć przez długie lata...Marzę o fotografiach, które uchwycą roześmiane dzieci, zapach piernika i przedświąteczną krzątaninę...

Miłego dnia!!!

Prezenty, prezenty...

2011-11-04T07:08:00.000-07:00

Bardzo Wam dziękuję za tyle miłych słów pod postem "Dla Niny". Takie komentarze dodają skrzydeł, sprawiają, że natychmiast chcę siadac do maszyny i szyć dalej, drukować, malować...to cudowne uczucie mieć w głowie tyle pomysłów...szkoda, że nadal nie odnalazłam owego magicznego guziczka STOP i zmuszona jestem egzystować w dobie 24-godzinnej:)

Dziś o prezentach, ale nie samych w sobie, raczej o ich opakowywaniu. Do niedawna w moim przypadku opakowanie prezentu polegało na odnalezieniu w wielkim kartonie torebki w odpowiednim - dla darowanego prezentu - rozmiarze. I już. Trzydzieści sekund. Tuż przed wyjsciem z domu.

Teraz mówię STOP!
Jak miło jest odpakowywać prezent, cieszyć oko fantazyjnie zapleciona wstążką, rozdzierać ładnie ułożony papier, prawda? Uwielbiam patrzeć wtedy na twarze - nawet dorośli mają błyszczące oczy i drżące ręce.
Tak więc trenuję, choć nie zawsze z imponującym skutkiem...ale pierwsze koty za płoty.
Próba generalna będzie już za niecałe dwa miesiące...nie mogę się doczekać (stąd w dekoracjach pojawia się już świąteczny sznurek:) )

Polubiłam też prostotę, szarość pakowego papieru podkreśloną sznurkiem, kolorową wstążką...uczę się łączyć faktury, odcienie, to świetna zabawa! Nawet lawendowe saszetki znajdują się w tym klimacie idealnie:)

A może serwetka do tortu i trochę farby?

W planach jeszcze dekoracje z gazet i sznurka - czekają na stosowną okazję...zawsze jest powo do obdarowania innych...

Dziewczyny - Mira i Pomidorra - otrzymaly już swoje cukierasy, więc na deser migawka z prezntów dla nich.

Teraz zabieram się za porządki, a w następnym poście kolejna odsłona salonu - jest już stolik i sofa!!:)

Miłego weekendu!

Dla Niny

2011-11-02T07:42:00.000-07:00

Przed tygodniem w naszej rodzinie pojawiła się kolejna śliczna mała istotka o wdzięcznym imieniu Nina.
Po cudach, jakie pokazała u siebie Atena, stworzonych dla innej małej księżniczki - postanowiłam uszyć małą tego namiastkę.
I tak malutka Ninka otrzymała od cioci króliczka, woreczek z metryczką na pierwsze skarby oraz na prośbę jej mamy - komplet czerwonych wstążeczek do wózka, łóżeczka i kołyski...

Witaj na świecie Ninko!

Woreczek na skarby skrywał też myszkową wyprawkę

Wstążeczki postanowiłam zrobić w formie mini-broszek - mam nadzieję, że będą dobrą wróżbą dla tej Kruszynki i odgonią wszystkie złe zaklęcia:)

Dumna starsza siostra otrzymała serduszko-zawieszkę ze swoim imieniem

Bardzo spodobało mi sie szycie takich słodkości, ale jeszcze bardziej wręczanie ich. to ogromna frajda.

Pozdrawiam

Ana

PS. Dziękuję za wszystkie rady i komentarze pod poprzednim postem. Tak jak się spodziewałam wczorajsza wizyta na cmentarzu wywołała lawinę pytań ze strony Matyldy. Pierwszą poważną rozmowę mamy za sobą, a Matusia ochoczo odmawia "Aniołka" za wszystkich "w chmurkach"

Tradycja

2011-10-31T07:23:00.000-07:00

Czasem wydaje się być śmieszna, zupełnie niezgodna z tym, co niesie za sobą współczesny świat. Kochamy zabawę, śmiech, chcemy być wiecznie młodzi, zadowoleni z życia...boimy się nawet pomyśleć o śmierci...Dlatego dużo łatwiej jest przebrać dziecko i wysłać po słodycze z papierową torebką niż opowiedzieć mu o przemijaniu, śmierci, nauczyć szacunku i pamięci o bliskich, którzy odeszli...

A przecież mozna to pogodzić...Nie jestem radykałem...nie wyrzekam się dyniowego szaleństwa, nie ganię za dekoracje i dziecięce przebieranki. W moim domu na małe czarownice i młodych potomków draculi czeka wielka paka herbatników (już napoczęta, gdyż pierwszych zawstydzonych przebierańców powitałam już przed godziną:) ).
Równocześnie rano gdzieś pomiędzy wiązaniem butów Antkowi a gorączkowym poszukiwaniem kluczyków do samochodu usiłowałam wytłumaczyć Matyldzie istotę nadchodzącego Święta. Chyba odkładając temat na później i bojąc się rozmawiać z dziećmi o śmierci dołączam do grona matek-kwok, chcących za wszelką cenę chronić dzieci przed smutkiem. To niezwykle trudny temat, ale dziś patrząc w oczy mojej małej córeczki usiłującej zrozumieć moje słowa o niebie, duszy i aniołkach postanowiłam w środę wieczorem, w Dzień Zaduszny, pierwszy raz porozmawiać z nią o tych, których już z nami nie ma...Czy wystarczy mi odwagi...
Czy Wy rozmawiacie ze swoimi pociechami o przemijaniu?

***

Tymczasem dziś wieczorem posiedzimy w blasku świec przy kolacji i będziemy cieszyć się swoim towarzystwem. Tak po prostu. A Wam Kochani podaruję w prezencie przepis na jesienne cynamonowe zawijańce (przepis Bajaderki z cincin)

"Mleko lekko podgrzac, maslo rozpuścić. Drozdze zmieszać z lyzeczka cukru, lyzka maki i zalac 1/4 szklanki mleka, wymieszac i zostawic na 5-10 minut. Ze wszystkich skladnikow i rozczynu wyrobic miekkie, elastyczne ciasto, zostawic do wyrosniecia. Rozwalkowac prostokat o wymiarach okolo 40 x 25cm, posmarowac rozpuszconym maslem i posypac cukrem zmieszanym z cynamonem. Zwinac jak rolade, pokroic delkatnie, aby sie nie splaszczyly i ukladac w wysmarowanej maslem formie. Ja ukladam je dosc blisko siebie, bo lubie miekkie brzegi, ale mozna oczywiscie zachowac wieksze odstepy a wtedy buleczki beda bardziej chrupkie. Przykryc blache wysmarowana maslem folia i wlozyc do lodowki. Nastepnego dnia wyjac z lodowki na 1/2 godziny przed planowanym pieczeniem, aby mogly dojsc do temperatury pokojowej. Piec okolo 10 minut w temperatrze 200 st.C. Po upieczeniu mozna polukrowac dowolnym lukrem lub posypac cukrem pudrem.

Oczywiscie zawijance moga byc upieczone tego samego dnia, po uformowaniu zostawic do wyrosniecia w cieplym miejscu i piec jak powyzej. Wariacje: - do ciasta mozna dodac smazona skorke pomaranczowa, otarta skorke z cytryny lub rodzynki - do nadzienia oprocz wymienionych skladnikow mozna dolozyc rodzynki, orzechy, skorke pomaranczowa, kokos itp. - nadzienie mozna zrobic slodsze lub mniej slodkie w zaleznosci od smaku. "

Celebrujcie wspólne chwile, niekoniecznie w upiornych maskach:)

Uszczęśliwianie...

2011-10-24T02:44:00.000-07:00

Prawda, że uszczęśliwianie innych to prawdziwa frajda?
Patrzenie na szczęście dziecka, męża, bliskich to coś, czego nie da się opisać słowami. dlaczego często to nam nie wystarcza? Chcemy mieć więcej, lepiej, bardziej...a przecież lepsze jest wrogiem dobrego...

Chciałabym nauczyć się cieszyć każdą chwilą...wspólnym posilkiem, zabawą, spacerem...wyłączyć przy tym myślenie "Muszę jeszcze pozmywać, uprać, posprzątać, ugotować...muszę...muszę...powinnam"...
To nie jest łatwe, oj nie!

Jaki jest szybki sposób na szczęście i uśmiech? Jakby powiedział Kubuś Puchatek "PEŁNY BRZUSZEK":)

Dziś podzielę się z Wami przepisami na szybkie i fantastycznie smakujące dania dla małych i dużych łakomczuszków.

Propozycja śniadaniowa - masło sezamowe wg przepisu Joasi z bloga Green Canoe...

Czy wiecie, że w 100 g sezamu jest DZIESIĘĆ!!! razy więcej wapnia niż w 100 ml mleka?

Jedzmy go więc i dawajmy naszym maluchom - zaręczam - że kanapkę z takim maselkiem spałaszują raz dwa:)

Propozycja obiadowa - wyczytana z najnowszego numeru "Mojego pięknego domu" - PIZZA CHŁOPSKA Z ZIEMNIAKAMI.

Składniki lekko zmodyfikowane - przepis na ciasto sprawdzony i praktykowany przeze mnie od ponad 10 lat, składniki na farsz "urosły" do rozmiarów proponowanej ilości ciasta - oj naje się cała rodzina!

Drożdże rozpuścić w ciepłej wodzie, wymieszać z pozostałymi składnikami (ja jak zwykle pomieszałam makę pszenną z razową żytnią), zagnieść elastyczne ciasto i odstawić w ciepłe miejsce do wyrośnięcia. Po wyrośnięciu rozwalkować na blasze i nakladać składniki farszu - pokrojony boczek, talarki z ziemniaków, CEBULĘ!! (zapomniałam w składnikach:) ), na to wylać masę jajeczno-smietanowo-czosnkową, posypać obficie ziołami i kminkiem i do piekarnika. piec na złoto - ok 20-25 min w temperaturze 200 stopni Celsjusza.

A na deser - popularna ostatnio wśród blogowiczek SYPANA SZARLOTKA z przepisu niezastapionej Doroty z forum Moje Wypieki

Najlepsza z jabłkami z sadu, może nie najpiękniejszymi i dorodnymi jak w sklepie...ale smak i zapach rekompensuja niedoskonałości wizualne:)

Tak właśnie objadamy się na codzień...

A jak jeszcze mozna uszczęśliwić dzieci?

Oczywiście zabawkami:)

Matylda zamarzyła o tildowym króliku, oglądając ze mną zdjęcia ze skandynawskich blogów (w poszukiwaniu inspiracji do jej pokoiku, ktorego remont tuż tuż) poprosiła mamę o KLÓLIKA. A ponieważ mama przymierzała się do jego uszycia od dobrego roku (no prędka to ja nie jestem) - nie było już wymówek. Jedno popołudnie i klólik znalazł się w ramionach szczęśliwej właścicielki.

Śmiem twierdzić, że moja Tilda (czyli Matylda w wersji Antosiowej) swoją pierwszą szmaciankę pokochała, gdyż Pan Klólik awansował do rangi przytulanki do spania, a to nobilitacja największa dla Tusiowych zabawek:)

Z resztą - sami zobaczcie!

Miłego tygodnia i...uszczęśliwiajcie siebie i nnych :)

Groch z kapustą...

2011-10-19T04:25:00.000-07:00

Mieszanina różnych rzeczy i groch z kapustą - czyli??

Moje pierwsze pêle-mêle powstało:) Rodziło się w bólach, rok trwało poszukiwanie ramy, potem szybkie bielenie, pierwsze transfery na lnianą tkaninę, dwa metry tasiemki i parę starych drewnianych guzików z zapomnianego swetra i oto jest - kuchenny groch z kapustą, który pomoże mi w planowaniu tygodniowego menu, a i lubiacą się gubić listę zakupów utrzyma na miejscu:)

Także zawieszki od Janyi znalazły tu swoje miejsce i nareszcie będę mogła je jakoś wyeksponować...

W kuchni nadal klimaty bardziej letnie niż jesienne i pastelowe róże delikatnie wtapiają się w tło...nawet pelargonie przy okazji chowania tarasowych kwiatów na zimę, przycinania i robienia sadzonek wkradły się między kuchenne ozdobniki...

nie maleje też moja fascynacja cyklamenami - mam je po raz pierwszy i zachwycają mnie kolorami i formą...

Miłego i słonecznego dnia!!

Domowa koloroterapia...

2011-10-14T10:05:00.000-07:00

Złota Polska Jesień odeszła w niepamięć, dziś oficjalnie i uroczyście odbyło się pierwsze skrobanie szyb samochodu wczesnym rankiem - na dodatek przy pomocy zabawki Antosia...brrr....marne trzy stopnie powyżej zera to zdecydowanie temperatura zbyt niska dla takiego zmarźlucha jak ja...

Poranki są już szare, oczy jakoś nie chcą się rano otwierać z ochotą, a poranny prysznic w wychłodzonej łazience też do przyjemności nie należy...no chyba, że należymy do klubu morsa...czas rozpocząć sezon grzewczy??

Tymczasem grzejemy się wieczorami w cieple kominka, który - muszę przyznać - na prawdę działa jak kaflowy piec w domu mojej babci - tylko pieluchy tetrowe się na nim nie suszą:)

I fundujemy sobie koloroterapię - tak na rozpędzenie szaroburych chmur i równie niekolorowych myśli!
Kupiłam wrzosy i chryzantemy, przemalowalam znaleźnego konika na biegunach, mąż obdarował mnie paletą pięknych różowych cyklamenów, a córcia tęczowymi obrazkami, które stworzyły minigalerię w holu...

Prawda, że urocze?

A to jeszcze nie koniec prezentów, które otrzymałam:) Mama M, przy okazji przeprowadzki, podarowała mi kilka mebelków i ozdób, część z nich od razu znalazła swoje miejsce, część grzecznie poczeka na lifting. Pierwsze - "księżniczkowe krzesełko", które wpadło w oko ... mojej Matyldzie - i to ona poprosiła o nie babcię:) Kolorami idealnie wpasowało się w biało-szary salon:)

W kolejnych postach pokażę więcej, obiecuję:)

Na słodko...

2011-10-10T05:17:00.000-07:00

Tak wlaśnie postanowiłam podać Wam wyniki mojego skromnego rozdawnictwa:)

Maszyna losująca w postaci mojego synka Antosia po gruntownym wymieszaniu wszystkich losów i kilkukrotnym wysypaniu ich na podłogę, wybrała:

Los numer 27, należący do

MIRY :)

Gratuluję!!

Ponieważ Antoś bardzo przejął się swoją niezwykle odpowiedzialną rolą, a ja uszczęśliwona byłam niezmiernie tak dużą ilością chętnych - odbyło się kolejne losowanie, ale tym razem szczęsliwy los był ostatnim, który pozastał w maszynie po wysypaniu zawartości przez autora "zamieszania":)

Los numer 23, należący do

POMIDORRY:),

która otrzyma małą niespodziankę:)

Dziewczyny gratuluję i proszę o maila z adresami!

I tak przy okazji poproszę bardziej doświadczone bloggerki o pomoc, ponieważ nie mogę od dłuzszego już czasu ptwierać na swoim komputerze bloga Miry właśnie i skojarzyłam, że wszystkie blogi z szatą graficzną Shabbyblog.com są dla mnie niedostępne:( Jak to odkręcić? znacie jakiś sposób?

A na osłodę dla wszystkich podczytywaczy jesienne ciacho marchewkowo-orzechowe...PALCE LIZAĆ i łyżeczki i talerzyki!!!

JESIENNE CIASTO

Przepis zaczerpnięty z bloga Agutka - Prettypleasure, na prawdę polecam!!

"Do upieczenia tego ciasta potrzebne będą:

1,5 szklanki mąki
1 łyżeczka proszku do pieczenia
1 łyżeczka sody
1 łyżeczka cynamonu
0,5 łyżeczki soli
1 szklanka cukru
2/3 szklanki oleju
3 jajka
1,5 szklanki marchwi startej na grubych oczkach
1 opakowanie ( 16g) cukru waniliowego
1,5 szklanki orzechów włoskich

Jajka, cukier i cukier waniliowy ubijamy. Dodajemy mąkę z proszkiem do pieczenia, solą, sodą i cynamonem. Miksujemy. Dodajemy olej i porządnie rozmiksowujemy.
Dodajemy marchew i 3/4 szklanki orzechów. Orzechy można siekać lub rozbić. Całą masę trzeba dokładnie rozmieszać i przelać w okrągłą formę, wysmarowaną masłem i posypaną bułką tartą, o średnicy ok 22cm. Wkładamy do nagrzanego do 180*C piekarnika i pieczemy ok 1godz. Po ostygnięciu ciasta ścinamy górę na wysokości ok 1/3 ( patrząc od dołu ) żeby powstała taka "czapa".

Na polewę potrzebujemy:

4 łyżki masła w temp. pokojowej
1,5 szklanki cukru pudru
250g serka śmietankowego ( ja kupuję taki pakowany w papierek i w folię )
1 opakowanie (16g) cukru waniliowego

Wszystko rozmiksowujemy razem na gęstą masę. Połową przekładamy ciasto, a drugą połową smarujemy górę i posypujemy pozostałą częścią orzechów ( również rozdrobnionych ) - ja calość orzechów dałam do ciasta:)
Ciasto można włożyć na ok. 1godz. do lodówki aby krem trochę stężał, ale nie jest to konieczne".

Muszę przyznać, że ciasto po całonocnym leżakowaniu w lodówce było po prostu genialne w smaku!!:)

smacznego i do zobaczenia wkrótce:)

Wieczorami...

2011-10-05T05:02:00.000-07:00

Dni pędzą w tempie błyskawicznym, wciąż tyle jest do zrobienia, czeka ogród, dom, dzieci...czasem mam wrażenie, że brakuje mi godzin, mam tyle pomysłów, tyle chęci i tak niewiele czasu na ich zrealizowanie...

Ostatnio troszkę przytłacza mnie rzeczywistość, a choróbska każą twardo stąpać po ziemi...bo jak sadzić kwiaty kopiąc ogromne doły, kiedy kręgosłup stawia czynny opór i cała przygoda kończy się na stole rehabilitanta?
Jak biegać z dzieciakami po dworzu, malowac meble gdy w gardle ogień i antybiotyki na półce?

Czasem chciałabym mieć tak malutki magiczny stopper, zatrzymać czas, móc nacieszyć się chwilą, zrobić wszystko to, co tak długo czeka na zrobienie...
Nauczyć się "odpuszczać", a może lepiej organizować swój czas?

Wieczorami rozleniwiam się...przepraszam się z szydełkiem, dłubiąc przykryta kocykiem a grającym telewizorem w tle...może tracę cenny czas...a może po prostu odpoczywam?

A na miłą kolację zachęcam Was do spróbowania jesiennej tarty (przepis z ksiązki "Kuchnia Malucha, cz. 2")

JESIENNA TARTA

ciasto:

10 dag masła

szklanka maki

3 łyżki wody

sól

Masło posiekaj nożem z mąką i szczyptą soli, dodaj wodę i szybko zagnieć ciasto. Schłodź min. 20 min w lodówce. Nagrzej piekarnik do 180 stopni C i wstaw formę wyłożoną ciastem (brzegi do wys 1 cm), ponakłuwaj widelcem (ja dodatkowo połozyłam pergamin i nasypałam fasoli) i podpiecz 10-15 minut.

Nadzienie:

4 gruszki

20 dag niebieskiego sera pleśniowego (ja dałam 100 g i 100g startego drobno oscypka, sam ser pleśniowy był dla nas zbyt ostry w smaku)

łyżka miodu

Gruszki obierz i pokroj w plasterki, pokryj podpieczone ciasto, posyp pokruszonym serem i polej miodem. zapiekaj ok 10 minut.

SMACZNEGO!!!

Jak nie kochać jesieni...

2011-09-24T02:28:00.000-07:00

Jak nie kochać jesieni, jej babiego lata,

Liści niesionych wiatrem, w rytm deszczu tańczących.

Ptaków, co przed podróżą na drzewach usiadły,

Czekając na swych braci, za morze lecących.

Jak nie kochać jesieni, jej barw purpurowych,

Szarych, żółtych, czerwonych, srebrnych, szczerozłotych.

Gdy białą mgłą otuli zachodzący księżyc,

Kojąc w twym słabym sercu, codzienne zgryzoty.

Jak nie kochać jesieni, smutnej, zatroskanej,

Pełnej tęsknoty za tym, co już nie powróci.

Chryzantemy pobieli, dla tych, których nie ma.

Szronem łąki maluje, ukoi, zasmuci (...)

Tadeusz Wywrocki

Zaczęła się...z nadzieją, że będzie ta prawdziwa, polska, złota...dom swój dla niej przystrajam...

Lawendowe zbiory w bukiety splatam, mały wianek powstał też, a na stoliku szydełkowa "serweta" z pakowego sznurka....może będzie poduszką?

Ostatni dzień mojego lata pachnie lawendą...

2011-09-22T11:21:00.000-07:00

Za sprawą dzisiejszych "żniw" na ogródku w całym domu roztacza się cudowny zapach....a mój wieczór spędzę na układaniu, upinaniu, skubaniu i upajaniu się wonią kwiecia...

Czy można wymarzyć sobie piękniej pachnący koniec lata???
Słowa są zbędne...

Zakochałam się w bieli...

2011-09-19T13:22:00.000-07:00

Ja, kiedyś amatorka mebli ciemnych, nowoczesnych brył, surowości....dziś rozkochana w bielach, szarościach, giętych nóżkach i starociach wyszperanych w klamociarniach....

Czy ktoś jeszcze nie wierzy w zmienność kobiety??:)

Mój salon powoli, aczkolwiek konsekwentnie ulega nieodwracalnym zmianom...znikają beże, kanty, brązy....panoszą się szarości, biel, cegła i drewno...tak, jak sobie wymarzyłam....
Nie spieszę się, każdą rzecz wyszukuję, dobieram z namysłem, staram się, by nasze miejsce wypoczynku, zabaw z dziećmi było na prawdę nasze. Nie musi być jak z katalogu, nie musi chwytać za serce miliony...ma byc moją oazą, w której odnajdę spokój...

Ostatnie elementy "starego" salonu czekają na swoich następców - skórzany wypoczynek odejdzie niebawem na zasłużoną emeryturę...
Nadal czekam na szezlong, który do mnie "przemówi" i na którego widok powiem bez namysłu "Tak, chcę go mieć!" wtedy mój kąt przy kominku będzie od początku do końca mój...

Wyprawa do Ikei zaowocowała nowymi nabytkami - wzdychałam do mebli Hemnes od dłuższego czasu...doczekałam się ich u siebie i dzięki nim salon nabrał przytulności...uwielbiam je...

Dla zobrazowania moich salonowych wynurzeń - kilka zdjęć przed i po "salonowej rewolucji"....

Choć żaden ze mnie lew salonowy i naturę mam raczej introwertyka - to w swoim salonie bywać uwielbiam - i tam zmieniam się w salonowego...kociaka, co grzbiet lubi wygrzać przy gorącym piecu - a piec - jak przystało na kaflowy - grzej aż miło i żar trzyma teraz ponad dobę:)

Pozdrawiam Was Więc cieplutko - i zapraszam w dalszym ciągu na candy w Wymarzonym Domu :)

Candy rocznicowo-urodzinowe w Wymarzonym Domu

2011-09-10T02:39:00.000-07:00

Nareszcie nadszedł czas, kiedy mogę ogłosić kolejne Candy w Wymarzonym Domu.

Okazje są aż trzy - dawno obiecane juz Candy z okazji pierwszej rocznicy bloga, moja wczorajsza piąta rocznica ślubu i ...dzisiejsze urodzinki:) Tak tak moi Kochani, dziś rozpoczyna się ostatni rok, w którym dwójeczka będzie widnieć z przodu cyfry, która oznacza moje urodziny...29....a przecież dopiero miałam 20 lat ....

Uczucia są mieszane, jest odrobina nostalgii, niedowierzania, jest i radość - córcia zaśpiewała mi dziś piosenkę ze swego ulubionego kanału TV

"Dziś mam urodziny to wielki dzień, raz na rok, tylko raz [...] cały rok czekałam i doczekałam się...urodziny...to bardzo szczęśliwy dzień..."

Bardzo chciałabym, żebyście swiętowali razem ze Mną i dlatego chcę sobie i Wam osłodzić ten czas drobnym prezentem. Do wygrania drewniany ptaszek i ramka na zdjęcia z drobną decoupage'ową aplikacją i moje małe rysunki (oczywiście kredkami bambino:) ), które zdobić mogą ową ramkę lub wisieć samodzielnie w dowolnym miejscu (wzory zaczerpnięte z internetu)...

Zasady ogólnie znane:

1. Zostawcie komentarz pod dzisiejszym postem

2. osoby nie posiadające bloga proszę o zostawienie adresu e-mail

3. Skopiujcie pierwszą fotkę i podlinkujcie na Waszym blogu

Miłej zabawy!!

Oto jest miłość...

2011-09-09T04:57:00.000-07:00

Oto jest miłość. Dwoje ludzi spotyka się przypadkiem, a okazuje się, że czekali na siebie całe życie.

- Vitor de Lima Barreto -

Jak bardzo szczęśliwa jestem, że dane mi jest przeżywać ten cud z moim mężem już od ośmiu lat, a dziś wspólnie możemy świętować naszą piątą rocznicę ślubu.

Kochanie, dziękuję ci za każdy wspólny dzień!

Dekoruję dom kwiatami, nie chcę żegnać lata, choć jarzębina, chryzantemy i wrzosy kuszą kolorami jesieni...dlatego w salonie rządzi lato, a jesień rozstawiam jeszcze po kątach:)

A już jutro dawno temu zapowiadane candy w Wymarzonym Domu....a ponieważ nasza piąta rocznica jest DREWNIANA, to i z drewnem wiele wspólnego candy mieć będzie:)

ZAPRASZAM!!!

Słońce zamykam w słoiki...

2011-09-07T04:39:00.000-07:00

... i mam nadzieję cieszyć się nim w dłuugie zimowe wieczory....

W garnku pyrkają cichutko brzoskwinie, a w mojej zaimprowizowanej spiżarce przybywa słoików, sloiczków i słojów całkiem pokaźnych...

Przetwarzam. Wszystko. Szczęsciem moim jest pewna przemiła Pani Kamila, która obdarowała mnie swojskimi warzywami i owocami z właśnych pól i grządek. Są ogórki, buraczki, gruszki, brzoskwinie, cukinia, czerwona kapusta...i worek przepysznych ziemniaków:)

Po eksperymentach w minionym roku dziś bardziej doceniam tradycyjną kuchnię, nie zabrakło więc tartych buraczków, kiszonych ogórków (tartych i w całości), suszonych pomidorów, soku pomidorowego czy konfitury i syropu z truskawek.

Choć na półce znalazł się też przepyszny sos salsa (oj wyrzućcie te Uncle Bensy do kosza!!), dżemy z cukinii i gruszek czy bananów i kiwi... Tym razem stawiam nie tylko na na nasze ulubione słodkie smaki i mam bardzo ambitny plan ułatwiania sobie gotowania obiadów zimową porą...

Sałatka z buraczków? proszę bardzo - dodam poszatkowaną cebulkę i jest na zimno, podgrzeję na masełku - i są buraczki na ciepło:) Prawda, że łatwo, szybko i przyjemnie??

Od czasu do czasu dopieszczę też rodzinkę, kolacja w 20 minut? Ciepłe razowe scones, malinki z twarożkiem i kubek gorącego kakao:)

Wracam do obowiązków, a Wam życzę wszystkiego najsmaczniejszego!!! Słodkiego miłego życia:)

Dawno dawno temu....

2011-09-06T02:52:00.000-07:00

...mała dziewczynka wymarzyła sobie prawdziwy zamek, w którym zamieszka i co dzień przez małe okienko wypatrywać będzie swojego księcia...

Czyż nie każda z nas chciałaby choć przez chwilę poczuć się jak Księżniczka???

Marzenie mojej małej córeczki, która niestrudzenie co noc prosi nas o przeczytanie na dobranoc bajki o Roszpunce i każe tytuować się "Złotowłosą" na codzień, zostało spełnione....

och, nie powiem, że i ja poczułam się cudownie mieszkając w tym uroczym miejscu...:) Wiodąca do Zamku Aleja Lipowa została podobno zaprojektowana przez Jana III Sobieskiego...malownicze widoki....

Tydzień na malowniczych Kaszubach i nad Zatoką Pucką upłynął bardzo szybko...codzienne wycieczki, cudowne jedzenie (!!! - Kucharz przechodził sam siebie:) Do tej pory na wspomnienie kaczki w żurawinie i buraczków w miodzie dostaję niepohamowanego ślinotoku), troszkę oderwania się od rzeczywistości było nam wszystkim bardzo potrzebne...

To przepiękny region pełen atrakcji dla maluchów i rodziców. Śmiało mogę polecić na rodzinne wypady zarówno sam zamek jak i Ruchome Wydmy i Park Jurajski w Łebie, Dom do Góry Nogami w Szymbarku, Fokarium na Helu, władysławowskie plaże i obowiązkowo Sopockie Molo:)

do zobaczenia wkrótce:)

Ogrodowy post dedykowany:)

2011-08-18T13:24:00.000-07:00

Post dedykowany pewnej przesympatycznej blogowej pokrewnej duszy, dzięki której mój taras nabiera charakteru i stylu, zmienia się w wymarzone miejsce do odpoczynku i relaksu.

Mowa oczywiście o Dorotce – Lambi – której poczynania możecie podziwiać na blogu Dom i Ja. Otóż ta Dorotka, (ta malusia ta malusia….:) ) zakupiła w moim imieniu i przesłała piękny materiał na tarasowe poduchy. Material nie byle jaki, gruby, w cudownych kolorach kawy z mlekiem i ciepłego beżu i z IDEALNYM do ogrodowych ozdób nadrukiem mojej ulubionej arabeski…

Brzmi znajomo?? Tak, tak, to z niego powstała moja wielka torba plażowa, ale dopiero poduchy wydobyły z niego całą elegancję...

Same pokrowce szyły się zadziwiająco szybko, z tyłu uszyłam je jak typowe poduszki – czyli na zakładkę, tak, żeby móc wyjmować gąbkę i prać je w pralce. Trwało troszkę ich wykończenie, czyli doszycie tasiemek, wypełnienie gąbką. Ale SĄ! Nareszcie….

Przyznam się, że brakuje jeszcze gumek bądź troczków na oparciach – szukam odpowiednich…no ale tak to u mnie jest, że te najdrobniejsze końcowe prace przeciągają się w nieskończoność…

Kwiaty…są teraz wszędzie, na ogrodzie, w domu, na tarasie…moja ogrodowa mania trwa, na dokończenie czekają kolejne rabaty, a ja miotam się pomiędzy codziennymi obowiązkami, a przyjemnością oddawania się pracom ogrodowym…

Frontowa rabata zyskała kształt finalny, pozostaje tylko pielęgnacja, a wiosną dosadzę tam jeszcze dwa wyczekane rododendrony Cunnigham’s White…

Po raz pierwszy w ogrodzie kwitną moje własne mieczyki, choć niekoniecznie w wybranych kolorach – cóż pomyłki zdarzają się najlepszym! Cieszą mnie wszystkie i wszystkie pięknie zdobią dom w wazonach, wazonikach, butelkach i flakonach…

Tegoroczne plony lawendowe dużo obfitsze niż w roku ubiegłym, moje „łany” rozrastają się, a suszone kwiecie znajduje zastosowanie w kuchni i dekoracjach…niebawem lawendowe ciasteczka zagoszczą w słojach, jesienią będę szyć saszetki do szaf, a już dziś pęki kwiatów lawendy roztaczają upojny zapach w kuchni, łazience i holu…jesień idzie?

Można tak pomyśleć patrząc na koleusy przed domem…są tak jesienne, choć to przecież prawdziwie letnie kwiaty:)

Nie wpuszczajcie jeszcze jesieni do domów i ogrodów! Cieszcie się latem i słońcem…ja tak właśnie zamierzam zrobić i dlatego w niedzielę wybieramy się całą rodziną na wspaniały tydzień nad samiutką Zatoką Pucką… będziemy zwiedzać, odpoczywać i nabierać sił potrzebnych do jesienny prac.

Do zobaczenia po powrocie!

Słodkie wakacje

2011-08-15T03:57:00.000-07:00

Mamy słodkie wakacje, mama - czyli ja - za namową Księżniczki - czyli Matyldy - eksperymentuje w kuchni, wypróbowuje nowe przepisy, pichci, piecze. uwielbiam zapach ciepłego ciasta, lepkie paluszki dzieciaków i ich zadowolone miny podczas degustacji - ich opinia zawsze jest najważniejsza!

Był czas tart, w wersjach lekkich, z bitą smietaną i borówkami, z budyniem i truskawkami...

Zajadaliśmy się też włoskimi specjałami - czyli biscotti - w wersjach z bakaliami, z migdałami i morelą...idealne na podwieczorek przy filiżance kawy, lub w moim przypadku zielonej cytrynowej herbatki...

Przepis od niezawodnej DOROTY

BISCOTTI Z MIGDAŁAMI I MORELĄ

Składniki:
•1 duże jajko
•90 g drobnego cukru
•1 szklanka mąki pszennej
•pół łyżeczki proszku do pieczenia
•1 łyżeczka ekstraktu z wanilii (lub z migdałów, jak wolicie)
•100 g całych, obranych migdałów
•70 g drobno posiekanej suszonej moreli

Jajko ubić mikserem razem z cukrem (bez rozdzielania na białko i żółtko). Dodać ekstrakt, mąkę wymieszaną z proszkiem, wsypać migdały, morelę, wymieszać.

Obsypując dłonie mąką uformować w podłużny chlebek o długości około 20 cm. Ułożyć na blaszce oprószonej mąką (ciasto będzie lepiące). Piec w temperaturze 175ºC przez 25 minut, aż będzie złotobrązowe i twardsze. Wyjąć, ostudzić.

Po wystudzeniu pokroić go nożem z piłką na 1 cm kromeczki, na ukos. Ułożyć je na blaszce (poziomo) i podpiekać, aż wyschną i zrobią się chrupiące (odwaracając w połowie pieczenia na drugą stronę), przez około 15 minut w temperaturze 180ºC.
Z przepisu otrzymamy około 15 biscotti, które można długo przechowywać w szczelnym pojemniku.

Wakacje to też czas urodzin, nie mogło zabraknąć więc lekkich tortów z ostrą puentą:)

Tort eksperymentalny, który najbardziej zawstydził samego solenizanta, choć ubrany! Eksperymentalny, bo biuściastej formy brak, sporo było "rzeźbienia" no i efekt nie do końca zadowalający, sporo nauki przede mną...pierwsze ...biusty...za płoty:)

Był też tort bardzo tematyczny dla mojego męża, który na codzień "siedzi" w przemyśle drzewnym- i śmiem twierdzić, przypadł do gustu i solenizantowi i gościom - było śmiechu co niemiara, a goście żartowali, że powinnam go kroić piłą spalinową, a sam tort smaczny, choć trochę drewniany - no i nieokorowany! :)

W samej kuchni też nastało kilka zmian, malutkich, choć cieszy mnie każda z nich.
Na kuchennych półkach pyszni się mini-kolekcja papierowych papilotek na muffinki - są cudowne i czasem aż żal ich zużywać, więc w przerwach między pieczeniem są cudownie słodką ozdobą kuchni - zamiast leżeć schowane w szufladzie...

A do mojego aptecznego starego szklanego słoja dołączyło dwóch smukłych kolegów:) Ich wnętrze zmienia się co kilka dni i najczęsciej są to po prostu płatki sniadaniowe, choc najbardziej podobają mi się słoje wypełnione letnimi owocami!

W ostatnim poscie obiecałam, że wezmę udział w zabawie, do której zaprosiła mnie Miszka, do której regularnie wpadam na wirtualną kawkę w jej uroczej kuchni:)
Przygotujcie się na króciutką spowiedź!

Nie wiecie, że czasami bywam...bardzo zamknięta w sobie - jestem raczej typem introwertyka i blog pomaga mi otworzyć się na ludzi

Straszliwie boję się...nie mogę powiedzeć tego "na głos", boję się nawet o tym mysleć

Mam obsesję na punkcie...wieczornego mycia zębów, mycia rąk (kolejne moje natręctwa??)

Nie wytrzymam bez... moich dzieciaków, choć czasem dają porządnie w kość, to wiem, że moje życie bez nich byłoby puste i mało warte

Mogłabym mieć 1000....m 2 ogrodu - z miejscem na warzywniak, kompostownik, plac zabaw, basen....i do tego Panią, ktora pomogłaby mi to wszystko ogarnąć:)

Ślub na pewno wezmę zanim skończę...nie było takich założeń - było jedno - ślub wezmę gdy się zakocham - i tak było:)

Oczy ze zdziwienia mi wychodza, gdy... oglądam Wasze blogi i cuda, które pokazujecie:)

Najgorsza rzecz na świecie to... choroba i żywioły, wobec których stajemy się malutcy bez względu na to jaki jest nasz stan konta i jak wysokie mamy o sobie mniemanie - staram się o tym nie zapominać!

Nienawidzę...tego słowa i staram się go nie używać...nie lubię pychy i falszywego uśmiechu

Zakupy dla mnie to...konieczność, jesli chodzi o zakupy codzienne, mordęga - jeśli chodzi o kupno ciuchów i wielka przyjemność, jeśli chodzi o buszowanie po klamociarniach i targach staroci:)

Zdarza mi się... popełniać błędy - jak każdemu, przypalić obiad, zapomniać powiesić prania wieczorem, pospać do 9:)

Zawsze muszę mieć świadomość, że w trudnych chwilach znajdę oparcie w mojej rodzinie

Płaczę przy...wzruszających scenach filmowych, kiedy widzę cierpienie dzieci, kiedy tęsknię za moimi dzieciakami, kiedy jestem bezsilna

Nie lubię...ogladac telewizji kiedy trwa kampania wborcza - najchętniej wyrzuciłabym tv przez okno i wyjechała na koniec świata, bo nie w smak mi oglądać przepychanek i gry słówek zamiast przedstawiania rzetelnego programu wyborczego bez sloganów typu "poprawa funkcjonowania służby zdrowia"...

Nigdy nie mówię...nigdy:)

Jestem typem...nerwusa, perfekcjonistki, ktorą drażnią własne niedociągnięcia i slabości

Przepadam za...słodyczami, moim nałogiem nr 1....

Bardzo się wstydzę, gdy... czasem zdarza mi się ponarzekać i zaraz potem uświadamiam sobie jak wiele mam i jak wielu ludzi chciałoby być na moim miejscu

Gdy patrzę w lustro to widzę...staram się nie patrzeć w lustro, bo widzę trochę zakompleksioną dziewczynę...pracuję nad tym

Czasem się zastanawiam co by było, gdyby... jak powiedział ktoś mądry "Nasze decyzje wydają nam się najwłaściwsze wtedy, kiedy je podejmujemy" i chyba nie ma sensu zastanawiać się nad tym, co mogłoby być....

Do zabawy zapraszam:

Ulę z Anielskiego Zakątku
Lambi (Dom i ja)
i Dagi (House of Ideas)

Pamiątki i próby

2011-08-08T05:30:00.000-07:00

Przerabianie mebli to dla mnie ogromne wyzwanie, o czym świadczą okazy "nadgryzione" przeze mnie i pozsotawione "na później" w garażu - ku niezadowoleniu męża... Sławą niechlubną owiany jest już kawowy stolik, ktorego czyszczenie śni mi się po nocach, choć muszę przyznać, że ostatnio NA PRAWDĘ przyśnił mi się pomysł na jego wykończenie, które oszczędzi mi żmudnych godzin spędzonych na zdrapywaniu "beleczym" warst ciemnobrązowej bejcy/mazi...och...na samą myśl cierpnie mi skóra...a stolik z każdą wizyta w garażu woła o pomstę do nieba..no i gościć się nie ma jak w salonie niestety...

Także plan na sierpień - dokończyć nasz nieszczęsny kawowy i zamknąć ten rozdział...

Tymczasem w trakcie zmian jest okaz dla mnie szczególnie cenny - bo szafka, a właściwie stolik nocny dziadka Leona. Jedyna pamiątka po nim, z którą wiąże się wiele wspomnień z rodzinnego domu. Niewiele mam wspomnień związanych z dziadkiem, dane nam było tylko sześć wspólnych lat, tych pierwszych najważniejszych...pamiętam zapach wody kolońskiej, silną dłoń na głowie i ciepły uśmiech. Pamiętam też malucha, którym jeździł i jego zimowy płaszcz...

Stolik przez lata stał w sypialni rodziców. szufladka zamykana na klucz skrywała najbardziej pożądane przez każdą małą dziewczynkę skarby - biżuterię mamy:)
Druga szufladka pełna była po brzegi naszych rysunków, laurek, obrazków, wyklejanek, które mama pieczołowicie przechowywała. Każda rysa, niedbale wbity gwóźdź, slad po uchwycie - mają swoją historię, często zapomnianą, schowaną glęboko w zakamarkach pamięci.

Kiedy rok temu dostałam ten stolik od rodziców cieszyłam się jak małe dziecko. wiedzialam od samego początku, że stanie na honorowym i reprezentacyjnym miejscu w naszym korytarzu i będzie witał gości, a nam wiernie służył jako sekretarzyk. Do tej pory stoliczek stał w garażu, a jakże, częściowo oszlifowany, czekając na dalsze prace. Teraz nadal czeka, choć już w miejscu, w którym będzie już na stałe - w naszym przedpokoju.

Dziś tylko powierzchownie wyczyszczony, bez uchwytów, lekko odrapany - uwielbiam go takim, jaki jest, choć z pewnością doczeka się kolejnych zmian. wiem tylko jedno - nie wymienię w nim blatu, choć jest odbarwiony i powykrzywiany i widać powbijane gwoździe - to serce tego mebla. Nie wstawię też brakujacych szczebelków, bo z ich brakiem wiąże się historia, jak to dziadek nie mógł zmieścić radia i nieszczęsne szczebelki wyciął...niech zawsze przypominają mi o Nim...

Nad stolikiem zawisła moja wymarzona tablica - zrobiona ze zdobycznej ramy lustra, którą oczyściłam i pomazałam dębową i orzechową bejcą i białą farbą. Brakuje jej jeszcze haczyków na klucze i woreczek z kredą i drewnianego dekoru - poszukuję go caly czas:)

A dziś na stoliczku pozuje moja pierwsza w życiu broszka, bo zainspirowana Waszymi cudeńkami postanowiłam się zmierzyć z groszkową tasiemką i swoim pomysłem na tę ozdobę. skromna, idealna do ulubionego białego topu czy jeansowej katanki, a w połączeniu z moimi ulubionymi koralami całkiem elegancka ozdoba...

Nazbierało się rzeczy do pokazania, w kolejce oczekują przetwory i slodkości, poduchy tarasowe, ogród...już niedlugo:)

Bardzo, ale to bardzo dziękuję Evels Look i Mamie84 za otrzymane wyróżnienie

Bardzo trudno jest mi nominować kolejne osoby, a ponieważ największą nagrodą dla mnie są Wasze odwiedziny i komentarze, postanowiłam zamieścić u siebie bannerek z hasłem "WYRÓŻNIENIA, NIE, Dziękuję":) I nie dlatego, że ich nie chcę, ale dlatego, że chciałabym obdarowac nimi Was wszystkich, których blogi regularnie czytam i podziwiam, a jest ich prawie 200!!!
Nie zapominajcie o mnie!

Milego tygodnia:)

W następnym poście zdradzę coś o sobie w zabawie w niedokończone zdania...Miszko - dziękuję za zaproszenie!!!:)

I jeszcze raz o GMO

2011-08-07T04:15:00.000-07:00

Każdy głos się liczy!

Zachęcam do zaglądnięcia na www.alert-box.org

Nie wątp nigdy, że mała grupa troskliwych ludzi mogłaby zmienić świat. Tak naprawdę to jedyna rzecz, która go kiedykolwiek zmieniła.” – Margart Mead

Zaległości

2011-07-28T02:47:00.000-07:00

Mam ich wiele, niestety.

Nie tylko zaległości w pracach, ale także w ich pokazywaniu.

Jesienią upolowalam na szperach mebelki do Tusinego pokoju, które calutką zimę i wiosnę czekaly na renowację i malowanie.

Doczekały się latem, teraz już stoją w Księżniczkowym królestwie, choć nadal nie mają ostatecznego rysu - krzesełku brakuje podusi, a stolik czeka na szybę i dekorację pod nią.

Szafkę nocna pomalowalam na biało i okleiłam wnętrze i dno szuflady tapetą, z której zrobiona jest także "królewska" lampka nocna (TU link do posta o kinkiecie:) )

Krzesełko jedynie wyczyściłam i przemalowałam, a potem z radością wstawiłam je w miejsce żółtego plastikowego brzydactwa:)

Pokój Matlydy w opłakanym stanie, dlatego staram się nie pokazywać mebelków na docelowym miejscu. Nieźle się nagimnastykowałam chcąc je uchwycić nie pokazując równocześnie odrapanych ścian...i ich zieleni.

Nadgorliwa matka zerwała przed wakacjami tapety planując szybciutkie malowanie....i nastała era ogrodu! Biedne dziecko co rusz podpytuje mamę kiedy przestanie mieć takie brzydkie ściany, a mama płonąc ze wstydu odpowiada "Już niedługo Kochanie". wszystko jest już w głowie, gotowy projekt, tylko czasu znów jak na lekarstwo...

Czarną drewnianą pięknie zdobioną ramkę, ktora w pierwotnej wersji budziła dość mroczne skojarzenia, kupiłam latem w ulubionej "stodole" za złotóweczkę i choć trochę czasu zajęło mi jej czyszczenie i malowanie to od razu wiedziałam, że będzie warto! Chwilowo bez wypełnienia zdobi ścianę w salonie, docelowo zamieszka w pokoju Matyldy.

I jeszcze cała dekoracja ściany nad kanapami, rozświetlona i rozweselona pastelowym różem i zielenią skrzyłokwiatu...

To wszytko na dziś, wracam do obowiązków i życzę Wam miłego weekendu:)

buziaki

Ana

Stop dla GMO w Polsce!!

2011-07-26T01:30:00.000-07:00

Nie jestem radykalna ekomaniaczką, lubię mieć wybór, lubię iść do sklepu i znaleźć w nim zdrową niemodyfikowaną żywność, której cena nie powali mnie na kolana.

Polecam lekturę, a także podpisanie petycji.

http://bomimi.decostyl.pl/2011/07/25/jeszcze-dzis-mozesz-to-zmienic-stop-gmo/

Na plażę...

2011-07-15T04:50:00.000-07:00

Każda szanująca się mama wybierając się na plażę z dwójką maluchów nie omieszka zabrać ze sobą torby.
Torby plażowej.
Wielkiej torby plażowej.

Wielkiej torby plażowej, w której zmieści się wszystko.
No prawie wszystko:)

A co jesli mama nie posiada takowej?

Szyje ją sobie sama:)
Z potrzeby chwili. Dziś. Przed południem:)

Torbiszon powstał z cudownego materiału, którego szczęśliwą posiadaczką stałam się dzięki Dorotce (Lambi) i z którego uszyte są moje poduchy na ogrodowe meble. Jest mocny i idealny na plażową torbę:)

Ma odpowiednie gabaryty, mocno wszyste uszy, karabińczyk na klucze i kieszonki na telefon i portfel.
Kwiatowa podszewka (by Ikea) troszkę rozwesela stonowane eleganckie kolory torby:)

A tu oryginalne rozmiary - dla niedowiarków - to na prawdę wielka torba:)

teraz już mogę jechać nad morze:)

Do miłego!!!:)

W niedoczasie

2011-07-14T07:48:00.000-07:00

Chyba tak mogę określić ostatnie tygodnie...żyję w niedoczasie, doba skurczyła się jak wełniany sweterek do rozmiarów, które nie pozwalają mi na chwilę odpoczynku...jest tyle rzeczy do zrobienia, tyle pomysłów w głowie i tak nieznośnie mało czasu, żeby to wszystko wykonać...

Ogród

To co najbardziej zajmuje moje myśli i ręce. Projektuję, maluję, czytam, wyszukuję rośliny, sadzę, żadne oco brzmiące do niedawna słowa nie są już obce...kompost, obornik, siarka pylista, odkład poziomy, ekobord...znacie? Na pewno:) A ja dopiero od niedawna.

Strzygę bonsai

Kopię, kopię kopię...a już niedlugo będą tu różanki, ławeczka, patio, zakwitną hortensje, zaszumi woda...

Uczę się wszystkiego i nawet nie wiecie jak ogromną radość mam tej wiedzy, cieszę się jak dziecko, gdy coraz mniejsze problemy mam z rozpoznawaniem roślin, kiedy bez zażenowania mogę porozmawiać z ogrodnikiem o jego kwiatach i drzewach...

Wiem, jestem monotematyczna. To okropne. nie umiem przestać...

Dlatego właśnie idę na odwyk...

Dziś ostatni dzień prac w ogrodzie, jutro wielkie przygotowania, a w sobotę rano wyruszamy z siostrą i naszymi dzieciakami nad Bałtyk. Cieszę się bardzo...ale jak cudnie będzie wrócić do domu:) Troszkę tęsknoty niekomu nie zaszkodzi, a gwarne dni z maluchami i nastolatką (!) oraz ciche babskie wieczory z siostrą, na ganku domku w sosnowym lasku szumem morza w tle, pozwolą mi złapać oddech...

Obiecane Tusiowe mebelki już zrobione, czekają na sesję:)

Obiecane Candy przekładam na sierpień - przepraszam Was, nie dałam rady...w nagrodę cukierki będą dwa:)

Uszyte już ogrodowe poduchy na krzesła czekają jeszcze na piankowe "nadzienie" i ostateczne prasowanie.

Nie próżnuję, pracuję, czasem wieczorem zasypiam przy czytaniu dzieciom bajki, ale jestem........... Boję się powiedzieć to na głos...:) ale jestem, uwierzcie:)
Tylko komputer, serwer i router sprzysięgły się przeciwko mnie, pisanie tego posta zajęło mi prawie dwie godziny - teraz już wiecie dlaczego posty są z taką częstotliwością - szkoda mi czasu na nerwy związane z wgrywaniem zdjęć i łączeniem się z serwerem...

To już rok!

2011-07-05T13:44:00.000-07:00

Tak moi Drodzy...

Dziś minął dokładnie rok od mojego pierwszego wpisu, już rok, nie mogę w to uwierzyć...

Wiele się wydarzyło, dużo się nauczyłam od Was, mam głowę pełną pomysłów, realizuję się, znalazłam swoją pasję, dla której co rano chce się wstać z łóżka...

Odwiedziliscie mnie niemal 20 tysięcy razy, zostawiliście ponad 800 komentarzy, a 106 osób postanowiło obserwować mój świat...a ja wzamian podzieliłam się z Wami moją pasją w 112 postach...to niesamowite, to wielka przygoda, która mam nadzieję będzie trwać nadal:)

Niestety, internet chodzi jak chce (a raczej nie chodzi), więc dziś bez zdjęć...ale obiecuję poprawę i dłuuugiego posta pełnego fotek w najbliższych dniach!

Wtedy też zaproszę Was do rocznicowego candy, ktore jeszcze jest w fazie przygotowań:)

Przesyłam Wam wszystkim gorące pozdrowienia i DZIĘKUJĘ, że jesteście tu ze mną!!

Dla tatusia

2011-06-24T04:27:00.000-07:00

Choć tegoroczny Dzień Ojca jest już wspomnieniem, ja przesyłam mojemu tatusiowi jeszcze raz życzenia i buziaki.

Dziękuję tato, że jesteś! Dla mnie, dla moich dzieci...

Dziękuję za miłość, za beztroskie dzieciństwo, za stworzenie nam domu - dosłownie i w przenośni ! Dziękuję za wspólne biwakowanie, wycieczki do lasu, rowerowe wyprawy, długie rozmowy na powazne tematy, jazdę pociągiem w nieznane, zachętę do nauki i poznawania świata, wsparcie w trudnych chwilach, gesty, które mówią więcej niż słowa... za karcące spojrzenie, gdy na nie zasłużyłam też dziękuję, nauczyło mnie wiele! :)

Kocham Cię bardzo mocno!

Wszystkim tatusiom, tym młodym, oczekujacym i tym, którzy już się doczekali, tulącym swoje pierwsze maleństwa i tym chowającym już pod skrzydłami wnuki, życzę wytwałości, cierpliwości i rozsmakowania się w urokach bycia TATĄ!!

Dzieje się

2011-06-18T02:20:00.000-07:00

Wiosna odchodzi, przychodzi czas lata, cudownej pogody, słońca, wakacji, odpoczynku, obiadów na tarasie, pikników na trawie, burzy kwiatów, letnich sukienek i burz! Kocham letnie burze:)

Tymczasem do tego wspaniałego lata należy się przygotować, a to już proza życia. Prace ogrodowe pochłaniają mnie bez reszty, kopię rabaty, zrywam darń, planuję, sadzę, kopię, podlewam, czytam....cały mój swiat kręci się wokół ogrodu, tarasu (i dzieci oczywiście!)... Ogromnie polubiłam to moje grzebanie w ziemi, cieszy mnie każda, nawet najmniejsza, zmiana, każdy kwiatek, każdy pąk.

W domu nadal króluja goździki - tym razem w pastelowym retro-różu...cudowny odcień, a rozwinięte w pełni pąki przypominają prawdziwe róże!

Czy można tak po prostu oszaleć na punkcie zieleni?
Wieczorami kładę się zmęczona, ciut obolała, ale tak bardzo szczęśliwa:)

Udało mi się zagospodarować rabaty przy wejściu do domu, choć nadal brakuje drzewa, a tojeść czeka na posadzenie! Dziś pada, wiec przymusowy areszt domowy i chwila na ogarnięcie domu...

Postępy nie są jakieś spektakularne, powoli dobieram rośliny, czekam na kamyk ozdobny i pozostałe kwiaty...

Lawendowy zakątek nareszcie jest lawendowy - w przyszłym roku chciałabym już mieć tu niebieską chmurę kwiatów! A na kratce powolutku wspina się śliczny powojnik "The President":)

A taras - jestem w nim zakochana i czekam z niecierpliwością godną małej dziewczynki, ciesząc się za każdym razem, gdy patrzę na postęp prac! Kolor jest idealny, pięknie wyeksponowal strukturę drewna i postarzył je dodając szlachetności. no sami zobaczcie!

W międzyczasie nadal kończę mebelki, pozostało jeszcze ich lakierowanie i finalne ozdabianie, a przy okazji oberwało się starej dużej latarence kupionej w ubiegłym roku na szperach...

Tak wyglądała przed małym liftingiem:

A tak po kilku maźnięciach białą farbą:)
W tym tygodniu za kilka złotych dokupiłam do niej cudowny ażurowy biały koszyczek z metalu i cynkową osłonkę na kwiaty - czy nie tworzą razem uroczego kompletu?

do tego troszkę drobniutkiej niebiesko-białej lobelii i bialej smagliczki i już powstaje urocza dekoracja - która pewnego dnia będzie ozdobą mojego wymarzonego kamiennego patio w takich właśnie kwietnych odcieniach bieli, lawendy, błękitu i kobaltu:)

Nie opuszczam się też kulinarnie!
Tydzień temu zmierzyłam się z przepisem Uli-Ushii na truskwakową tartę i szczerze mogę ją polecić! TU znajdziecie przepis, a ja dziś upiekę ją po raz kolejny na imieniny rodziców!

A dziś - z bardzo prozaicznego powodu - powstały na śniadanie moje pierwsze w życiu scones! Dla mnie niebo w gębie!! Antoś i Matylda też zajadali aż im sie uszy trzęsły - i tylko moja siostrzenica Zuzia nawet nie chciała spróbować:( Coś nie pasuje jej ciocina kuchnia:P

Ale - do brzegu - jak mawiają starzy żeglarze:) Oto przepis (znów niezawodny okazał się blog Moje Wypieki):

SCONES

Składniki na ok 12 średnich scones: (ja robiłam z połowy porcji - na potrzeby skromnego śniadanka, wyszło 10 małych)

400 g mąki pszennej
3 lyżeczki proszku do pieczenia
pół łyżeczki soli
100 g masła
50 g cukru (u mnie brązowy)
100 g rodzynek
2 rozbite jajka z mlekiem - 250 ml płynu

Wyrobić ciasto rękami dość szybko, rozwałkować na grubość 1,5-2 cm (ja po prostu rozbiłam ciasto rękoma), szklanka wyciąć krążki i upiec w 220 *C około 10-15 min.
I śniadanko gotowe!

A nawiązują jeszcze do żeglarzy - dekoracja na stole, wśród której pysznią się bułeczki - to uzbierane przez nas nad morzem muszelki i patyczek, a kamienie też plażowe - ale przywiezione nam w prezencie z kamienistych plaż samej Grecji:)

Tym śródziemnomorskim akcentem pożegnam się już dziś, wołają obowiązki, sezon na przetwory w pełni i sloiki czekaja na etykiety i ubranka:)

Zielone szaleństwo

2011-06-08T09:16:00.000-07:00

Dopadło mnie zielone szaleństwo...w kuchni...w ogrodzie...

Na pierwszy ogień szparagi...

Nie wiem dlaczego, ale do tej pory pokutowało u mnie przekonanie, że niedobre, że łykowate, że trudne w przygotowaniu...że nawet nie wiem z czym to się je...
Dopiero wpisy na Waszych blogach, zachwyty i peany na ich cześć, a nawet obszerny artykuł w regionalnej gazecie wraz z przepisami, przekonały mnie do spróbowania.

Są pyszne i żałuję, że "odkryłam" je w swojej kuchni dopiero teraz...ale żeby nie było, na razie spróbowałam tylko zielonych:)
Były w wersji saute, polane tylko masełkiem, jednego dnia z szybkim curry,

a drugiego w bardzo klasycznym zestawieniu z tłuczonymi ziemniakami i sadzonym jajkiem (zdjęć brak, zjedzone natychmiast).
Kolejnym zielonym obiadem była tarta z brokułami i szparagami - jak dla mnie pycha (mąż jakoś bez entuzjazmu:P). Ale zdjęć takich potraw to ja robić nie umiem, zwłaszcza w pośpiechu i przy akompaniamencie śmiechu M, który nie omieszka skomentować "dokumentacji":P

ZIELONA TARTA (przepis pomieszany z trzech różnych:)

CIASTO:
200 g mąki (pomieszałam krupczatkę z pszenną)
100 g masła
1 żółtko
1 łyżka zimnej wody
sól
Zagniatamy szybko ciasto i chłodzimy w lodówce. Wałkujemy, układamy w formie do tarty, przykrywamy papierem i sypiemy groch/fasolę/ryż (ja miałam tylko soczewicę:). Pieczemy w 180*C przez 15 min, potem zdejmujemy papier z wypełnieniem i dopiekamy do zezłocenia ok 5 min.

FARSZ:
1 mały brokuł
kilka zielonych szparagów
1 mała cebula
2 ząbki czosnku
oliwa z oliwek
2 jajka + 2 białka
1/3 szklanki mleka
1 łyżka maki pszennej
przyprawy (dałam pieprz, sól, gałkę muszkatołową i slodką paprykę)
ser tarty

Brokuł lekko obgotowałam w osolonej wodzie z dodatkiem octu winnego (brokuły mają wtedy zieloniutki kolor), szparagi ugotowałam krótko w wodzie z solą i cukrem, potem na patelni zeszkliłam cebulkę, wrzuciłam warzywa i zgnieciony czosnek. Jajka rozbełtałam, połączyłam z mlekiem i przyprawami, dodałam warzywa z patelni i wylałam masę na upieczony spód, posypałam startym serem i do piekarnika na 30 min w 180*C.

Czasami bywa tak, że pewien supermarket z owadem w tytule potrafi podsunąć pomysł na obiad - lubię ich kulinarne inspiracje przygotowywane przez Kuroniów (już drugie pokolenie)... Tak było właśnie z polędwiczkami po grecku, zapiekanymi z cukinią, ziemniakami, papryką i pomidorami...

Kto dotrwał do końca niechaj jeszcze przeczyta o sałatce, która podbiła moje podniebienie ubiegłej soboty, zaserwowana przez pewną sieć pizzerii zostawiła w pamięci niezatarty ślad:) Na tyle niezatarty, że spróbowałam odtworzyć ją na własne potrzeby:)

CHRUPIĄCA SAŁATKA

składniki:
sałata lodowa
szynka/boczek
nasiona - słonecznik, dynia, sezam, orzechy (dowolność wskazana, w oryginale slonecznik, u mnie dynia z sezamem)
gruszka (ja) / mandarynka z puszki (oryginał)
mała cebula
rodzynki
miód
oliwa z oliwek
ocet winny

Sałatę rwiemy na kawałki, dodajemy pokrojone w kostkę owoce (u mnie gruszka) i namoczone wcześniej rodzynki, polewamy sosem z 2 łyżek miodu, łyżeczki octu i łyżki oliwy z oliwek.
Na oliwie podsmażamy boczek bądź szynkę pokrojone w cienkie paseczki, aż będą chrupiące, na suchej patelni prażymy nasiona, łączymy z boczkiem i dodajemy miód, podgrzewamy razem, aż stworzy się gęsta masa. Wylewamy masę na sałatę, dodajemy pokrojoną w cieniutkie krążki cebulę i gotowe:)

Wierzcie mi, jest pysznie, ja na pewno wpiszę tę sałatkę na stałe do mojego menu.

Ufff...kto dobrnął do końca ręka do góry:)

Na deser tylko kwiaty, moje tarasowe ślicznotki, do "kolekcji" doszły biedaczki skazane na śmierć, z etykietką (koniec terminu ważności), zaniedbane, podeschnięte. Wyobrażacie to sobie? Jak kwiat może mieć termin ważności?

Była wśród nich margerytka na pniu, złocienie (gdyby nie etykieta nigdy bym ich nie rozpoznała!) i bugenwilla.
Na prawdę zrobiło mi się ich żal i postanowiłam przygarnąć, kosztowały symboliczne złotówki, więc stwierdziłam, że mogą dokonac żywota u mnie, jeśli tak jest im pisane, ale sprobuję dać im drugie życie.
Roślinki odwdzięczają się codziennie powoli kwitnąc, rosnąc, wabiąc pszczoły i motyle...uwielbiam na nie patrzeć...

Jeszcze troszę są podeschnięte, jeszcze potrzebują czasu, ciepliwości, ale wierzę, że będą ozdobą tarasu do późnej jesieni:)
Bugenwilla przycięta, kwiatków brak, jest moim największym wyzwaniem...jeszcze czeka na swoją odsłonę...inne roślinki cieszą oko co dzień, tylko mały misz-masz w donicach i nowe aranżacje powstały:)

Wbrew pozorom prace na ogrodzie i kuchnia nie pochłaniają mnie bez reszty, wręcz przeciwnie i już niedługo pochwalę się nowymi mebelkami i ozdobami. Szlifierka i farba to moje dwie towarzyszki doli i niedoli każdego dnia:)

Miłego tygodnia

Ania

Ana w ogrodzie:)

2011-06-01T01:11:00.000-07:00

Oj wiem wiem, do Mai to mi daleeeko:) Roślin niewiele, na dodatek troszkę chorują (mój rododendron, którego tak chwaliłam ostatnio niestety też:( ), ale i tak jestem zdeterminowana na stworzenie mojego wymarzonego ogrodu. potrwa to lat kilka zapewne, najwazniejsze, że już zaczęłam:)

Wczoraj pierwsze "poważne" prace po rehabilitacji i musze przyzać, że troszkę bolą dziś plecy....ale taras już troszkę się zazielenił, a ja tworzę swój mały lawendowy zakątek powolutku....ale o nim innym razem....ciii.....
Kwiatki od córci - zebrane na spacerze:)

Tadaaammm!!
Zrobiłam sobie skrzyneczki na taras - zakochałam się w tych brudaskach od pierwszego wejrzenia, uprosiłam ich prawowitego właściciela (dzięki Radziu!) i mam!! Troszkę szlifowania, mazania gąbką i malowania pędzelkiem i są:)

Przed:

Po:

Rykoszetem oberwało się też kobiałce po pierwszych truskawkach:) Teraz to mój ogródek ziołowy, który czeka na zadaszenie tarasu i ostatecznie to właśnie tam będzie rezydować.
Na początku była tam kolendra i gerbery, ale zaraz się poprawiłam i mam złote oregano, bazylię właściwą (bordo) i kolendrę, a w wiaderku obok bosko pachnie mięta:)

Donica, która miała pozostać bez zmian też dopasowała się do reszty, dostała troszkę kolorków i pasujący napis:) A koszyk z różami lekko "pobrudziłam"...

Cały czas przestawiam donice z hortensjami przy wejściu, były już razem w szarej, potem osobno w czarnych, aktualnie w wiklinowych koszach, ale nadal czuję niedosyt!

A która wersja podoba się Wam?

Zmykam już przygotować coś dla maluchów z okazji ich święta, a Wam wszystkim życzę, żebyście odnaleźli dziś dzieci w sobie!! Zróbcie coś zwariowanego, zjedzcie lody na obiad, pozwólcie dzieciakom dziś porządzić, ja mam taki plan!

Kolorowe kredki...

2011-05-28T02:50:00.000-07:00

W pudełeczku noszę...

Zdarzę się Wam kupić dzieciom coś, co Wy bardzo lubicie?:)
Ja uwielbiam kredki bambino, które uparcie kupuję córci, a ona uparcie obiera je z papierków i ....woli kolorowac świecowymi...(za którymi ja - task na marginiesie - nie przepadam)...

Dziś - przy okazji wpisu do pamiętnika pewnej bardzo młodej Kobietki - podkradłam księżniczkowe kredki bambino i zmalowalam taki obrazek:)

Tak tak, znacie go, bo to jedno z moich zdjęć, które zamieściłam w tytule bloga i ktore bardzo lubię. Obrazek troszkę oszukany (od razu nucę sobie "Fake plastic tree" Radiohead:) ) - lubię tę wymyśloną sobie kiedyś technikę - drukuję bardzo bardzo rozjaśnione zdjęcie w odcieniach szarości, tak, że widać zarys kształtów i koloruję sama - super zabawa, szybki efekt:)

Miłej soboty!

Słodkie macierzyństwo

2011-05-27T00:14:00.000-07:00

Macierzyństwo - jak każda z mam wie doskonale, nie jest pasmem nieprzerwanej radości i scen żywcem wyjętych z retro-pocztówek, gdzie wszyscy są uśmiechnięci, dom wysprzątany, obiad podany...

Dlatego warto czasem "dosłodzić" sobie rzeczywistość, zwłaszcza w takim pięknym dniu jak Dzień Mamy:)

Na pierwszy "rzut" idą drobne słodkie upominki dla mam, tym razem były to krówki - ciągutki, którym dla przełamania ogromnej słodyczy dodałam orzeszka solonego, a w drugiej wersji kryształki grubej soli - genialne jak dla mnie połączenie:)

Przepis ze strony Moje Wypieki od niezastąpionej Doroty:)

KRÓWKI

300 ml nieslodzonego mleka skondensowanego
3/4 szklanki cukru
1/3 kostki masła
lyżeczka esencji waniliowej - ja dodałam cukier wanilinowy

Wszystkie składniki doprowadzamy do wrzenia w garnku z grubym dnem i mieszamy aż masa będzie gęsta, beżowa i wykaże tendencje do przypalania się (Dorocie zajęło to 15 min, mnie jakieś 45!)- wtedy zdejmujemy z ognia i ucieramy kilka minut - masa będzie bardzo gęsta. Wlewamy do małej keksówki wyłożonej folią aluminiową i schładzamy. Na tym etapie dodałam orzeszki i sól. Kroimy na kosteczki i zjadamy bądź rozdajemy:)

sobie oczywiście też pozwoliłam na słodkości, zamiast krówek wybrałam shake'a owocowego - z melona, truskawek, banana, jogurtu naturalnego i łyżeczki miodu:)
Polecam!

Świetnie smakuje także zmrożony!!

Szkoda tylko, że moja stremowana pierwszym w życiu występem córcia przepłakała całe uroczystości przedszkolne trzymając kurczowo mamę - na osłodę dostałam od niej piękną laurkę i kwiatka. a piosenkę zaspiewała mi w aucie:)

Pozdrowienia dla wszystkich mam!

Dziękuję

2011-05-26T01:14:00.000-07:00

Mojej Matce

Włosy przetkane siwizną

Twarz zmarszczkami znaczona.

Każda zmarszczka

to imię lub imiona.

Imiona dzieci

o które

wciąż swe troski dzieli.

Odpocznij na chwilę

w swym zatroskaniu.

Przeminą wieki.

Matka -

na zawsze nią pozostaniesz

Bronisława Sibiga

Wszystkim mamom, tym ze stażem dłuższym i krótszym, tym na początku swojej maminej drogi i tym, co od lat troszczą się o swoje pociechy

WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO!

Kocham Cię mamuś!

Truskawkowa zapiekanka

2011-05-25T00:19:00.000-07:00

Tak jak obiecałam wczorajszy dzień upłynął pod znakiem truskawki i dziś szybciutko podzielę się z Wami pysznym przepisem na kolację, śniadanie, drugie śniadanie bądź podwieczorek - dowolność wielka:)

Potrzebujemy:

truskawki
pieczywo (ja dałam pszenne bagietki, może być chleb tostowy, chleb biały)
brązowy cukier
twarożek zmiksowany z jogurtem naturalnym bądź serek kremowy
mąka kukurydziana

Przygotowanie:

Pieczywo kroimy, obsypujemy lekko brązowym cukrem i kładziemy na rozgrzanej patelni i smażymy aż cukier się skarmelizuje i stworzy słodką skorupkę. Chleb kładziemy na blaszce i układamy na nim przekrojone na pół umyte truskawki

Serek (lub twarożek z jogurtem) mieszamy z mąką kukurydzianą (mniej więcej 1 łyżka na 100 g serka) i brązowym cukrem i nakładamy na truskawki, wierzch posypujemy brązowym cukrem.

Wkładamy blaszkę do nagrzanego do 180*C piekarnika i pieczemy 6-8 minut, aż serek sie zrumieni a truskawki puszczą sok.

I woila:)

Wsuwamy oczywiście na ciepło mlaskając i oblizując palce:)

SMACZNEGO!

PS. Przepis na truskawkową zapiekankę znalazłam w książce "Kuchnia malucha" autorstwa Beaty Ciepłowskiej-Kowalczyk i Magdy Rodak.